Gri'den devam;
Ailece babamın eskiden yaşadığı eve gidiyorduk. Gideceğimiz yer uzak olduğu için araba yolcuğumuz da uzun olacaktı ve pencere kenarı yarışı şimdiden başlamıştı.
"Orası benim diyorum sana, beni yol tutuyor. Bilmiyormuş gibi konuşma."
"Beni ilgilendirmez." diyen Eflatun çoktan kendi tarafına geçmiş ve kapının kolundan tutmuştu. Ben de yukarıdan onları izliyordum. Hepsi yerine geçtiğinde mecbur biri kenara çekilip bana yer verecekti.
"Yemin ederim üstüne kusarım." diye tehdit etmesiyle kıkırdadım ve aşağıya indim. Benim pencere kenarında oturacağım kesindi. Çünkü ben cidden kusardım. Öyle sözde falan değildi. Yol beni bayağı bayağı tutardı. O yüzden aşağı inmeden önce uyku ilacımı içmiştim. Ne olur ne olmaz diye yanıma da almıştım.
Mavi'yi kıçımla kenara itip pencere ke
