Mavi'den devam;
Size dün eski sevgilimle karşılaştığımızı ve beni tanımamazlıktan geldiğini, görmemiş gibi yaptığını anlatmış mıydım?
Asıl öyle davranması gereken bendim. Ona ne oluyordu, çok pardon?
Şimdi yürüyorum ben yolda, gayet mükemmel bir biçimde. Karşımdan da saçlarını inek yalamış gibi yukarıya dikmiş bir canlı geliyor. Dedim: "acaba hangi mağaradan kaçtı bu ayı?"
Cidden de kaçmış ayı. Beni gördü, anında gözlerini kaçırıp kolunu yanındaki kız arkadaşına attı.
Hayır, kıza da yazık. Böyle bir itle beraber sonuçta. Ona da üzülmüyor değilim. Ama işte kendi tercihi, ben defalarca yaparım uyarıyı karşımda anlayacak birini görürsem ama hiç oralı olmayacak gibi.
E benim de buna rağmen kendimi üzüp hırpalamaya, yormaya çalışmam saçma olur değil mi? Kesinlikle. İşte ben de üzüldüm.
