/20.Bölüm/

331 Words

Gri'den devam; Yine müzikle düşüncelere daldığım bir zaman diliminin içindeydim. Yanımda sesli bir şekilde cips yiyen aptal Mavi'yi kulaklık olmasına rağmen duyduğumda yavaş yemesini gayet kibar bir şekilde söylemiştim. "Hayvan gibi yemesene, it. Geviş getiriyor sanki, mal." dediğimde ağzını aça aça çiğnemiş ve bunu görmemi sağlamıştı. Göz devirdim ve son çare olarak müziğin sesini yükselttim. Kırmızı çizgileriniz var mı? Olmazsa olmazlarınız? Benim yok. Belki de var, bilmiyorum ama bir şey beni hiç daha önce olağanüstü sinirlendirmedi. Tamam, biri eşyalarıma dokunursa sinirlenirim ama o kadar işte. Sadece sinirlenirim. Sonra unutur giderim. Bazı insanlar böyle değil ama. Lisede bir arkadaşım, izinsiz eşyasına dokunduğum için benimle konuşmasını tamamen kesmişti. Düşünebiliyor mus

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD