เจตนิพัทธ์ลงมาจากคอนโดมิเนียมของฉัตรชยาก็พบว่ามินิแวนสีดำคันหรูจอดรออยู่แล้ว เมื่อพลขับเห็นชายหนุ่มก้าวออกมาจากอาคารก็รีบกุลีกุจอลงจากรถมาเปิดประตูห้องโดยสาร ก่อนจะรีบปรี่เข้ามารับกระเป๋าสัมภาระไปเก็บไว้ท้ายรถ
หลังจากเจตนิพัทธ์ขึ้นไปนั่งประจำที่เสร็จสรรพ สารถีหนุ่มก็จัดการปิดประตูห้องโดยสาร และรีบเดินกลับไปนั่งประจำที่หลังพวงมาลัย
“กำพล ! ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้มารับช้า ๆ” เจตนิพัทธ์นั่งกอดอกหน้านิ่วพลางเอ่ยถามพลขับหนุ่ม
“โธ่ ! คุณเจตครับ นี่ผมก็ขับช้าสุด ๆ แล้วนะครับ ตอนคุณเจตโทรมาย้ำ ผมก็ยังไปนั่งกินกาแฟรอที่คาเฟ่แถวนี้ตั้งเกือบชั่วโมง” สารถีหนุ่มร่ายยาว ก่อนหันกลับไปขับรถมินิแวนออกจากคอนโดมิเนียมหรูใจกลางกรุง
“ไม่ได้ดั่งใจเลยจริง ๆ” เจตนิพัทธ์บ่นพึมพำ ทว่ากำพลก็ยังได้ยิน
“ถ้าช้ากว่านี้ ผมอาจจะโดนคุณท่านแพ่นกบาลเอาได้ครับ ลำพังแค่ช่วยคุณเจตแก้ตัวว่าทำไมยังกลับไม่ถึงบ้านก็จะแย่แล้วคร
