ตอนที่1รับงาน
815 Words
มหาลัยbb
เวลา 15:30 น.
ครืด! ครืด! ครืด! มือถือรุ่นเก่าสั่นดังอยู่ในกระเป๋าสะพายสีน้ำตาลราคาถูกของฉัน เลยล้วงเข้าไปหยิบมาดู เป็นเบอร์ของยาย
"ค่ะยาย" ฉันกดรับและเอ่ยขึ้น
"มิน หนูทำอะไรอยู่ลูก ว่างรึเปล่า?"
"ว่างค่ะ ยายล่ะคะ มีอะไรรึเปล่าหรือว่าคิดถึงหลานคนสวย^.^"
"คิดถึงสิ ยายคิดถึงหนูมากนะลูก" แล้วยายก็เงียบไป แต่ถ้าให้เดาคงมีเรื่องที่ทำให้ยายเครียดหรือไม่สบายใจถึงโทรมาแบบนี้
"ยายจ๋า ถ้ามีอะไรบอกหนูได้นะ หนูยินดีช่วย"
"คือ...ฮึก! ที่ดินของเรากำลังจะถูกยึด เสี่ยชัชหลอกตา ว่าถ้าเอาที่ดินจำนอง มันจะให้วัวควายมาเลี้ยงแถมสร้างคอกให้ฟรีๆ เวลาขายวัวได้ก็แบ่งเงินกัน แรกๆก็ขายได้หลายหมื่น แต่เศรษฐกิจช่วงนี้มันไม่ดี ขายไม่ได้มาหลายเดือน เสี่ยชัชมันขู่ถ้ายังขายไม่ที่ดินทั้งหมดจะถูกยึด ฮือ! มินช่วยยายด้วยลูก ที่ดินนี่ยายกับตาช่วยกันสร้างมา ตอนนี้ตาเขาก็เอาแต่ซึมๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา ช่วยยายด้วยนะลูก"
เมื่อฟังเหตุผลทั้งหมดจบฉันก็ร้องไห้ออกมา เสี่ยชัชมันหลอกได้แม้กระทั่งคนแก่ ตาเป็นคนซื่อเชื่อคนง่าย แต่ฉันไม่ได้โกรธเลยสักนิด แต่กลับกันฉันต้องหาเงินมาช่วยตากับยายให้ได้〒_〒 เพราะถึงแจ้งความหรือเอาผิดก็ไม่ได้ผล เสี่ยชัชมันมีเส้นสาย มีอิทธิพลมากในพื้นที่ คนจนอย่างเราจะเอาอะไรไปสู้
"มันต้องการเงินเท่าไหร่จ้ะยาย"
"มันบอกสี่แสน"
"สะ...สี่แสน!!!!!"
"มันเยอะใช่มั้ย ยายก็ไม่รู้จะหาเงินมาจากไหนแล้วมิน ลำบากหนูมั้ยลูก"
"ไม่จ้ะยาย ยายไปบอกมันนะว่าขอเวลาเดือนหนึ่ง มินจะไปจ่ายมันเอง"
"ขอบใจนะลูก ขอบใจหนูมาก"
"หนูมีแค่ตากับยายนี่ หนูสัญญาจะไม่ให้ที่ดินนั่นตกไปอยู่ในมือคนชั่วแน่นอน"
"ดูแลตัวเองด้วยนะลูก รักหนูนะ"
"ค่ะ หนูก็รักยายนะ"
หลังจากวางสายเสร็จฉันปาดน้ำตาและเดินไปหาเพื่อนสาวคนเดียวที่ฉันมี เธอชื่อ แพรว เป็นคนแรงๆ แต่จริงใจ เราคบกันด้วยใจไม่ใช่ด้วยเงิน
หน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์
ฉันเดินมาหาแพรวที่นั่งเล่นมือถืออยู่ที่โต๊ะหินอ่อน ฉันเดินไปนั่งลงตรงข้าม แพรวเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือและมองหน้าฉัน
"เป็นอะไรหน้าเครียดเชียว"
"แพรว คือ...แพรวช่วย ช่วยหางานที่ได้เงินเยอะให้เราได้มั้ย"
"เงินเยอะๆหรอ แกมีปัญหาเรื่องเงินตั้งแต่เมื่อไหร่มิน มีอะไรบอกฉันได้นะ"
แพรวพูดและจับมือฉันบีบเบาๆก่อนที่ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้แพรวฟัง
"มันพอจะมีนะ ที่วันเดียวแล้วได้เลยเยอะๆ แต่แกคงทำไม่ได้หรอกมิน"
"งานอะไรบอกฉันหน่อยสิ เผื่อฉันจะทำได้"
"งานที่ว่า แกรู้ใช่มั้ยว่าฉันทำอะไรอยู่"
"อืม รู้สิ!"
"แต่มันไม่เหมาะกับแกมิน"
"แพรวช่วยเราหน่อยนะ เราเดือดร้อนจริงๆ"
"เฮ้อ! ทำไมแกดื้อแบบนี้มิน ฉันจะเล่าให้ฟังก่อนนะว่างานแบบนี้ต้องทำยังไงและลองกลับไปคิดดู"
แพรวก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง แพรวบอกว่างานแบบนี้อยู่ที่คนซื้อว่าพอใจมั้ยที่จะจ่าย ถ้าพอใจวันหนึ่ง แล้วแต่ว่าเขาจะซื้อกี่ชั่วโมง มันจะมีราคาตั้งกับราคาที่เขาจะจ่ายหากพอใจ เพราะคนที่ซื้อคือพวกระดับไฮโซ มีหน้ามีตาในสังคม มีการงานที่ดี บางคนถูกใจก็อาจจะขอเลี้ยงดู แต่ในระหว่างนั้นคือห้ามรับงาน
ราคาตั้งของการซื้อ/ขาย
1/2,500บ.
2/4,500บ.
3-4/5,000บ.
ทั้งคืน/8,000บ.
แต่ถ้าคนซื้อพอใจวันหนึ่งก็อาจจะได้ 10,000บ./คืน/ชม.
"เป็นไงแกโอเคมั้ย ต้องกล้าแสดงออกไม่ขี้อายใจต้องสู้ เรื่องบนเตียงก็ต้องทำให้พอใจนะ"
"เอ่อ...คือ...เรื่องแบบนั้นเรายังไม่เคยอ่ะ^_^"
"°Д° ฝึกสิ ไม่ก็จำเอา แต่แบบแกอ่ะ ถ้าพวกผู้ชายที่ชอบอะไรแบบนี้ก็ทุ่มเงินหลายบาทนะจะบอกให้"
"จริงหรอ! เริ่มงานได้วันไหน!"
"รีบจริง เดี๋ยวถามเจ๊ที่รู้จักให้นะ"
แพรวก้มกดมือถือสักพักก็เงยหน้ามายิ้มและพูดว่า
"วันนี้เลย เพราะมีคนซื้อเขาต้องการแบบแกอยู่พอดี เริ่มงานประมาณสามทุ่ม แกยังมีเวลา"
"อืม เอ่อ...แต่ว่า...แพรวช่วยสอนเราได้มั้ย"
"‹•.•› ได้สิไปกัน ไปห้องฉัน"
- Writer
