[จุดเปลี่ยน]
ฟู่ว! ฟู่ว!
ภาพที่เธอมองอยู่ตรงหน้า คือผู้ชายที่ร่วมรักกับเธออยู่บนเตียงเมื่อคืนนี้เขากำลังเป่าลมปากไล่ความร้อนจากข้าวต้มในช้อน
"หายร้อนแล้ว อ้าปากสิคะ"
ใบหน้าหล่อผ่ายยิ้มออกมาให้เห็น ก่อนที่มือหนาจะยื่นช้อนที่มีข้าวต้มอยู่มาจ่อที่ปากเธอ
"เอ่อ...หนูกินเองได้ค่ะ!"
เธอปฏิเสธเขาด้วยใบหน้าแดงจากความเคอะเขินที่แสดงออกไปให้เขาเห็น คนตรงหน้ามองดูอาการเขินของเธอก็อมยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ๆ จนปลายจมูกของเขาชนเข้ากับปลายจมูกมนของเธอ
ใบหน้าหวานรีบผละออกทันที เพราะใจเธอดันเต้นไม่เป็นจังหวะดังออกมา
"หนูเขินพี่หรอ เมื่อคืนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนะคะ"
"เมื่อคืนหนูเมานี่คะ! แล้วพี่จะไปส่งหนูตอนไหนหรอคะ?"
"กินข้าวถ้วยนี้หมด ค่อยว่ากันนะคะ พี่ขอเคลียร์งานก่อน อิ่มแล้วเรียกพี่นะ อย่าดื้อล่ะ"
จบคำพูดนั้น มือหนาของคนที่ยืนขึ้นเต็มความสูงก็ยื่นมาลูบผมเธอเบาๆก่อนจะคลี่ยิ้มส่งมาให้
