ร่างทั้งสองก้าวเท้าเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก่อนที่เขาจะเอ่ยเรียกแม่บ้านให้มายกเอาของ ของคนตัวเล็กขึ้นไปเก็บบนห้องนอนของเขา
"วันนี้พี่รามไม่ไปทำงานหรอคะ?"
เสียงหวานถามด้วยใบหน้าสงสัย
"ทำค่ะ แต่พี่อยากจะพาหนูไปดูห้อง ห้องหนึ่งที่พิเศษสำหรับหนู!"
เมื่อประโยคเหล่านั้นจบลงใบหน้าหล่อได้คลี่ยิ้มออกมาเบาๆก่อนจะเอื้อมมือคว้าไปจับข้อมือเล็กให้เดินตามเขาไป
คนถูกดึงได้แต่ทำหน้าสงสัยแต่ก็ต้องสาวเท้าเดินตามแรงของคนเดินนำ
แกร๊ก!
ประตูไม้ห้องหนึ่งถูกเปิดออกด้วยเจ้าของบ้าน
ดวงตาใสลุกวาว เธอฉีกยิ้มออกมาอย่างลืมตัวเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในห้องนั้น!
"นี่คือห้องทำงานของหนู หนูสามารถเข้าออกห้องนี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ สามารถทำอะไรก็ได้ตามใจหนู!"
"พี่ให้หนูจริงๆหรอคะ?"
เธอหันไปถามคนตรงหน้าด้วยท่าทางที่ตื้นตันอย่างอธิบายไม่ได้ เขารู้ว่าเธอชอบอะไร เขารู้ว่าเธอต้องการมัน
"ครับ พี่ให้หนูจริงๆ หนูชอบมั้ย?"
