ตอนที่7เธอก็ไม่ต่างกัน

1244 Words

ห้องนอนมิน ฉันตื่นขึ้นมาช่วงสายของอีกวัน ก่อนจะลุกขึ้นและกลับเข้ามายังห้องของตัวเอง ร่างกายที่รู้สึกปวดเมื่อยและช่วงล่างที่แสบ จนฉันร้องซี๊ดออกมา ภาพสะท้อนในกระจกทำให้ฉันรู้ได้ว่าร่างกายฉันผ่านศึกหนักมาแทบทั้งคืน กว่าจะได้พักฉันต้องขอร้องอ้อนวอนเขาให้หยุดแต่มีหรือที่เสือผู้หิวโหยอย่างเขาจะฟัง "แกต้องอดทนนะ แค่นี่เอง"พูดจบฉันก็ยิ้มออกมาให้ภาพสะท้อนของตัวเอง ดีหน่อยที่วันนี้มีเรียนช่วงบ่ายฉันเลยได้มีเวลาพักอีกสักนิด ร่างกายที่อ่อนแรงของฉันล้มตัวนอนลงบนเตียงนุ่มหลังจากผ่านการชำระล้างร่างกายมาเรียบร้อยแล้ว ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นทำให้ฉันหอบร่างที่เหมือนคนไร้วิญญาณเดินไปเปิดประตู แกร๊ก! "หลับอยู่หรอ! ฉันเคาะเรียกตั้งนาน"เสียงทักของคนร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าฉันถามออกมาก่อนที่คิ้วหนาของเขาจะขมวดชนกัน "ค่ะ คุณหมอพึ่งกลับมาหรอคะ หิวรึเปล่า เดี๋ยวมินทำอะไรให้ทานค่ะ!" "ไม่ต้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD