โกดังร้าง
ผลัก! ตุบ!
"อ๊ะ! พาฉันมาที่นี้ทำไม จะฆ่าฉันหรอ ช่วยด้วย!"
"แหกปากไปก็ไม่มีใครได้ยินหรอก มึงควรเก็บเสียงไว้ครางดีกว่านะ"
"เป็นหมอทำไมเลวแบบนี้ ไอชั่ว! อ๊าย!"
เผลียะ!
มือหนาของโรมฟาดลงไปที่ใบหน้าช้ำของเลขาสาวเต็มแรง
"กูเลวเฉพาะกับคนที่ทำร้ายเมียกู คนที่กูรัก และมึงทำเมียกูเจ็บ ทำไมอยากได้พี่กูมากงั้นดิ อย่างไอรามไม่เอามึงหรอกจำไว้ เฮ้ย!ออกมากันได้ล่ะ"
จบประโยคชายร่างหนากำยำหลายสิบคนก็ก้าวเดินออกมาพร้อมกัน แต่ละคนเผยใบหน้าหื่นกามจ้องมองมายังเลขาสาว
"ไม่ๆๆๆ อย่านะ อย่าทำอะไรฉันเลย คุณโรม สาขอโทษ ปล่อยสาไปเถอะนะคะ"
เธอยกมือขึ้นมาขอร้องอ้อนวอนคนตรงหน้าเผื่อเขาจะเห็นใจ แต่เปล่าเลยเขากระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะลุกขึ้นยืน
"เอากันให้เต็มที่ เสร็จแล้วก็พาไปส่งบ้านของมันด้วยล่ะ ขอให้สนุกนะ!"
ร่างสูงก้าวเดินออกไปจากโกดังร้างอย่างใจเย็น ก่อนจะรีบขับรถกลับไปที่โรงพยาบาลทันที
"กรี๊ดดด! อ
