ไม่มีใครรู้หรอกว่าความรู้สึกของเราเองนั้นมันจะเกิดขึ้นตอนไหน ในช่วงเวลาสามเดือนที่ผ่านมาของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกเขามันทำให้ฉันได้รู้ว่า 'ยิ่งฉันพยายามเข้าใกล้พวกเขามากเท่าไหร่ เหมือนเราเริ่มห่างกันมากขึ้นกว่าเดิม'
พวกเขาจะย้ำกับฉันเสมอว่า
อย่าลืมกฎที่ตั้งไว้
อย่าลืมว่าเธออยู่ในฐานะอะไร
อย่าลืมว่าเธอไม่มีสิทธิ์ในตัวของพวกฉัน
อย่าลืมว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
ฉันจำคำพูดของประโยคเหล่านั้นได้ดี แต่ความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิด ได้ทำอะไรหลายอย่างเหมือนคนรักกันใจของฉันมันยิ่งกระตุ้นความรู้สึกเหล่านั้นได้ดี ถึงแม้จะเจอเขาอยู่ข้างนอกกับเพื่อนครอบครัว หรือ ผู้หญิงคนอื่น สิ่งที่ฉันต้องทำคือ เราคือคนที่ไม่รู้จักกัน ในใจตอนนั้นคือฉันรู้สึกอึดอัด รู้สึกเจ็บเวลาเขาคุย เขายิ้ม เขากอดกับผู้หญิงคนอื่นแต่ก็ทำได้เพียงปั้นหน้าให้เป็นปกติ ถึงแม้ในใจจะหึง จะหวงพวกเขามากก็ตาม มันโคตรจะไม่แฟร์เลยสักนิดกับความรู
