ในช่วงสายของวันต่อมา ร่างบางที่กำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซต์ เริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นจากนิทรา หญิงสาวควานหา
สมาร์ตโฟนที่วางเอาไว้อยู่บนที่นอน ก่อนจะคว้าขึ้นมากดดูเวลาบนหน้าจอสี่เหลี่ยม
“อือ...สิบเอ็ดโมงครึ่งแล้วเหรอเนี่ย” มือบางวางโทรศัพท์มือถือลง ก่อนค่อย ๆ ประมวลผลเรียบเรียงตารางงานในวันนี้ และพอนึกขึ้นได้ว่าต้อง
สแตนด์บายรอลูกค้าที่จะติดต่อเข้ามา ร่างเล็กก็ลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจ
“ตายแล้ว! สายขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย ทำไมนาฬิกาไม่ปลุกล่ะ โอ๊ย...”
คณิสรากระโดดลงจากเตียงนอน ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นก็ออกมาแต่งตัว เสร็จสรรพก็มายืนเหนื่อยหอบอยู่ตรงประตูเชื่อมระหว่างห้องพักทั้งสองห้อง
หญิงสาวหายใจโกยอากาศเข้าปอดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะบานประตูเพื่อให้สัญญาณกับชายหนุ่มที่อยู่อีกห้อง ทว่าก็ไร้เสียงตอบกลับมา เธอจึงตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง ครา
