“ไหวไหมครับ”
“ไหวค่ะ” เสียงหวานตอบออกมายานคราง พลางส่งยิ้มนัยน์ตาหวานฉ่ำ
ดวงตาคู่คมจ้องมองร่างบางยืนพิงประตู และหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาแตะลงบนเซนเซอร์ ก่อนที่เธอจะเปิดประตูห้องและเดินโซซัดโซเซเข้าไป
ชายหนุ่มรอจนกระทั่งบานประตูไม้สีน้ำตาลเข้มปิดลง พร้อมความรู้สึกห่วงใยคนที่อยู่อีกฟากฝั่งของประตูบานนั้น ก่อนถอนหายใจยาวออกมา จากนั้นเขาจึงเดินกลับไปที่ห้องของตนเอง
หลังจากเข้ามาอยู่ในห้องเพียงลำพัง
ชายหนุ่มก็เดินไปคว้าขวดไวน์และแก้วจากเคาน์เตอร์บาร์เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ จัดการอาบน้ำชำระล้างร่างกายเรียกความสดชื่น ก่อนทอดกายลงนอนแช่น้ำอุ่นในอ่างจากุชชีด้วยความ
ผ่อนคลาย พร้อมจิบไวน์แดงชั้นเลิศอย่างสบายอารมณ์
เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง คนตัวโตก็ลุกขึ้นจากอ่าง และหันไปคว้าเสื้อคลุมสีขาวตัวยาวเข้ามาสวมกายกำยำไว้อย่างหลวม ๆ
ทว่าพอก้าวออกมาจากห้องน้ำเพียงไม่กี่อึดใจ จิณณ์ก็ได้ยินเสียงดังแว่วออก
