ตลอดทางที่เดินมาตั้งแต่ผ่านล็อบบี ขึ้นลิฟต์โดยสาร กระทั่งเข้ามานั่งลงบนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น อิสราไม่ปริปากออกมาเลยแม้แต่คำเดียว ทำเอาคณิสรามองพี่ชายด้วยความรู้สึกผิด เพราะตั้งแต่เล็กจนโตอิสราคือพี่ชายที่เธอสนิทที่สุดในบรรดาพี่ชายทั้งสาม และเธอก็ไม่เคยมีความลับต่อเขาเลย ยิ่งเรื่องการโป้ปดยิ่งไม่ต้องพูดถึง
“พี่กลาง ควีนขอโทษค่ะ อย่าโกรธควีนเลยนะ ควีนผิดไปแล้ว” คณิสราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้ พร้อมยกมือขึ้นประนมไหว้ มีหรือที่พี่ชายซึ่งรักน้องยิ่งกว่าสิ่งใดจะไม่ใจอ่อน
“จะร้องทำไม หืม...พี่เคยโกรธควีนด้วยเหรอ” อิสราพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางยกมือขึ้นลูบศีรษะน้องสาวเบา ๆ
“ไม่เคยค่ะ”
“รู้แบบนี้แล้วก็เล่ามาให้พี่ฟังให้หมดว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร แล้วคบกันมานานแค่ไหนแล้ว”
“คือ...ความสัมพันธ์ของเรามันค่อนข้างซับซ้อนค่ะ คุณจิณณ์เขาเป็นเจ้านายของควีน” คำตอบของน้องสาวทำคนเป็นพี่คิ
