รถตู้สีดำคันหรูขับเข้ามาจอดด้านหน้าอาคารสูงเสียดฟ้าของคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางกรุง สารถีหนุ่มรีบกระโดดลงจากด้านหลังพวงมาลัย และรีบมาเปิดประตูให้กับเจ้านาย
จิณณ์โอบประคองร่างบางลงมาจากรถ ก่อนหันไปหาพลขับที่ยืนรอรับคำสั่ง
“กลับไปได้เลย พรุ่งนี้เช้าค่อยมารอรับฉัน”
“ครับคุณจิณณ์”
เมื่อสารถีหนุ่มรับคำสั่งเสร็จสรรพ จิณณ์ก็หันมายิ้มให้กับคนตัวเล็กที่ยืนอิงแอบแนบชิด ก่อนสาวเท้าก้าวเข้าไปในตัวอาคาร พาเธอเข้าสู่กล่องเหล็กสี่เหลี่ยม
เวลาดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้ ลูกบ้านของคอนโดฯแห่งนี้ก็ต่างกลับเข้าห้องพักผ่อนกันไปแล้วเสียส่วนใหญ่ ภายในลิฟต์โดยสารจึงมีเพียงแค่เขาและเธออยู่กันเพียงลำพัง
ร่างบางภายในวงแขนแกร่ง ซุกซบใบหน้าสวยลงบนแผงอกกว้าง พลางคลอเคลียอยู่แบบนั้น ก่อนประทับจุมพิตลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวราคาแพง เกิดเป็นรอยลิปสติกสีชมพูระเรื่อ
คณิสราคลี่ยิ้มหวานด้วยความชอบใจ ก่อนแหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลา
