EP.7 ความผิดพลาด

1519 Words

EP.7 วันต่อมา สตูดิโอ แชะ~ แชะ~ บีน่าโพสท่าถ่ายรูปอย่างชำนาญ ปรับเปลี่ยนท่าตามที่ช่างภาพต้องการ พร้อมกับถือผลิตภัณฑ์ที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์ตัวใหม่ ยิ้มให้กล้องอย่างสดใส “เก้านาฬิกาๆของดีๆ” “ใครอ่ะแก หล่ออย่างกับนายแบบเลย” “นายแบบใหม่เหรอวะ” “หน่วยก้านใช้ได้เลย” “ไม่รู้ น่ากินมาก หุ่นต้องแซ่บมากแน่ๆ แต่หน้าโคตรโหดอ่ะ” “โหดแล้วไง ไม่เป็นไร หล่อ ให้อภัยได้” “อร๊ายยย น้ำลายจะไหล” ทว่าวันนี้บีน่ากลับโดนแย่งซีน ช่างแต่งหน้าและบรรดาทีมงานต่างให้ความสนใจเคลีสที่นั่งอยู่ไม่ห่างกันนัก คนโดนมองรู้ตัวแต่ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ เขายังคงนั่งทำงานในมือถือเพื่อฆ่าเวลาแต่ก็ไม่สบอารมณ์นัก หากเจนนิสกับเดวิดไม่ได้ไปค้างอ้างแรมที่คฤหาสน์ของตนและคะยั้นคะยอทุกวิถีทางคนอย่างเขาคงไม่มีทางมานั่งอยู่ตรงนี้ “เพอร์เฟค!เรียบร้อยครับ”บีน่าหุบยิ้มลงทันทีเมื่อช่างภาพบอกอย่างนั้น แสงไฟรอบข้างดับลงเมื่อการถ่ายแบบสิ้นสุดลง เธอเดินออกมาหาเจ้าของแบรนด์ที่ยืนดูรูปภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดพกพา “เป็นไงบ้างคะพี่ชุ” “น้องน่าขา พี่จะให้ผลิตภัณฑ์นี้ไปใช้อีกรอบนะคะ คราวนี้พี่ให้หนึ่งลังเลย ฝากช่วยโปรโมตให้พี่เยอะๆด้วยนะ”เจ้าของแบรนด์ชี้ไปทางลังใส่ผลิตภัณฑ์ลังใหญ่ที่เตรียมมา “ขอบคุณนะคะ” “งั้นเดี๋ยวพี่ให้คนของพี่ยกไปขึ้นรถน้องน่าเลยนะ” “ไม่ต้องหรอกค่ะ วันนี้น่ามีบอดี้การ์ดของน่ามา ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ”บีน่าชี้ไปทางเคลีสที่ก้มหน้าก้มตาอยู่กับโทรศัพท์ ชุติมนมองตามไปที่เคลีส ไม่น่าเชื่อว่าชายที่คนอื่นๆเอ่ยปากชมจะเป็นแค่บอดี้การ์ดไม่ใช่นายแบบอย่างใครเขาลือ“ขออนุญาตกรี๊ดได้ไหม น้องน่า บอดี้การ์ดอะไรจะหล่อขนาดนี้คะ เป็นนายแบบได้เลยนะคะเนี่ย” “ขอบคุณแทนเขาด้วยนะคะ” “ไปได้มาจากไหนคะเนี่ย หล่อไฟลุกแบบนี้ไม่ควรเป็นบอดี้การ์ดน้องน่านะ สมควรเป็นผัวพี่มากกว่า” “แหม พี่ชุก็ เขาชื่อเคลีสค่ะ เป็นเพื่อนพี่แพค” “ยืนงงในดงคนหน้าตาดีเลยค่ะ ว่าแต่พี่กินได้ไหม” “ไม่ได้ค่ะ งั้นน่าขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ ไม่อยากให้เขารอนาน” “ตามสบายจ้ะ” คอนโดบีน่า “ฝนตก~ สดชื่นจัง~”บีน่าที่กำลังนั่งทานข้าวผัดอเมริกันอยู่พึมพำกับตัวเองเบาๆ ทันทีที่ถึงคอนโดบีน่า ฝนก็ตกหนักมีลมกระโชกแรงคล้ายว่าพายุเข้าหนัก ทำให้เคลีสไม่สามารถขับรถฝ่าฝนฝ่าลมกลับไปได้กลัวว่าจะเกิดอันตราย เขาจึงต้องมานั่งรอให้ฝนหยุดที่ห้องพักของบีน่าเป็นเวลานานเกือบสองชั่วโมง “พี่เคทำหน้าเหมือนโดนบังคับทั้งๆที่พ่อก็ให้เงิน”ทั้งๆที่เขาหน้าเดียวมาโดยตลอดแต่วันนี้เธอเห็นความผิดปกติบางอย่างภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมนั้น นักฆ่าหนุ่มเขี่ยข้าวในจานไปมาเพราะความหิวโหยจึงเลือกที่จะทานข้าวผัดแสนเค็มของบีน่าอย่างไม่มีทางเลือก “ลดเค็มหน่อยไหม ไตจะพัง”เขาบอกหน้านิ่ง “ชิ!”คำพูดของเขาไม่เคยรักษาน้ำใจตามเคย “น้องไม่ผิด น้องชอบแบบนี้ ไม่ชอบก็ต้องกิน” “ทำเป็นอย่างเดียวหรือไง” “ใช่ น้องว่ามันอร่อยดี” “…”เขาส่ายใบหน้าไปมา แต่ก็ต้องฝืนทานต่อจนอิ่ม “พี่เคทานยาด้วยนะแผลจะได้หายเร็วๆ แล้วแผลจะให้น้องช่วยล้างให้ไหม” “ฉันทำเองได้”เคลีสหยิบยาสมานแผลในกระเป๋าออกมา เป็นสูตรยาที่เขาคิดค้นขึ้นมาเอง เขาเปิดฝากระดกดื่มไปครึ่งขวดแต่ไม่เกินขนาดที่จะทำให้เกิดอันตรายต่อชีวิต “พี่เค ดื่มแอลเหรอ เป็นแผลมันดื่มไม่ได้ มันไม่ดี แผลหายช้า”กลิ่นคล้ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่งกลิ่นคลุ้งตีจมูก ทำคนได้กลิ่นถึงกับปราม จะแย่งขวดมาจากมือแต่เขาก็ไม่ปล่อยมัน “ไม่ใช่ มันเป็นยาสมานแผล”เพิ่งเคยใช้ยานี้เป็นครั้งแรกคงเป็นปกติที่มันมีกลิ่นแบบนี้ ไม่ได้ถามอะไรลูกน้องมากเมื่อคืนไม่ได้อยู่เฝ้าลูกน้องปรุงยาเพราะต้องไปทานข้าวกับเจนนิสและเดวิดตามคำเชิญชวน เขาจิบอีกเล็กน้อยรสชาติของมันต่างกับที่จินตนาการไว้ “กลิ่นแรงดีนะ ทำไมไม่ผลิตให้ไม่มีกลิ่น”บีน่าบ่นพึมพำก่อนจะนำจานสองใบไปล้างทำความสะอาด ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์ของเคลีสดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าไกลๆ ปลายสายเป็นชื่อลูกน้อง เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายเผื่อว่าลูกน้องมีเรื่องสำคัญ แต่เมื่อสัมผัสกับโทรศัพท์พร้อมจะหยิบขึ้นมา เขารู้สึกได้ว่ามือของเขาเริ่มสั่น “มีอะไร” (นะ…นายอยู่ไหนครับ)ปฐมถามเสียงสั่น “ติดฝนอยู่ห้องบีน่า” (นายทานยาที่ผมทำให้หรือยังครับ)สิ้นสุดคำถามของปฐม เคลีสรับรู้ได้ว่ามันไม่ใช่คำถามที่แสดงความห่วงใยแต่เป็นคำถามที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว นักฆ่าหนุ่มเริ่มมีอาการแปลกๆ ตัวรุมๆ ภายในกายร้อนระอุ เหงื่อเริ่มผุดมาเล็กน้อย “นะ…ในยามีอะไร มึงอยากตายใช่ไหม”เขากำหมัดแน่นต่อต้านฤทธิ์ยานั้นที่ค่อยๆเริ่มจากจากศูนย์ น้ำเสียงดุดันของเคลีสทำให้ปฐมแทบจะพูดต่อไม่ออก เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอตั้งสติและยอมรับออกไปตรงๆ (เมื่อคืนผมทานยาแก้ปวดหัวไปเลยเบลอๆ ผมผสมส่วนผสมผิดครับ ขวดมันคล้ายกันผมเพิ่งรู้เมื่อกี้ว่าที่ผสมไปบางส่วนมันเป็นยาปลุกเซ็กซ์ครับ)ปฐมตอบเสียงสั่น “มึงเตรียมตัวตายได้เลย”เสียงทรงอำนาจนั้นบอกปฐมก่อนจะกดวางสายทันที จากศูนย์ไปขั้นที่หนึ่ง เคลีสลุกพรวดจากเก้าอี้ไปเข้าห้องน้ำโดยเร็ว ถอดกางเกงและกางเกงชั้นในออก หย่อนสะโพกลงตรงชักโครก หากตอนนี้เขาไม่ได้เป็นแผลเขาคงลงไปแช่น้ำเย็นในอ่างอาบน้ำเพื่อให้มันลุเทาลง “อ่าส์”เขาชักรูดแก่นกายตัวเองเพื่อบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ ยานรกที่เขาผลิตขึ้นมาไม่คิดว่ามันจะแรงแม้จะผสมกับสารชนิดอื่นบ้างแล้ว ภายในกายยังร้อนรุ่มแม้จะได้ปลดปล่อยมันออกมาบ้างแล้ว เหงื่อผุดทั่วร่างกำยำ เขาหอบหายใจแรง น้ำเย็นๆที่กระทบใบหน้าพอจะทำให้สดชื่นขึ้นได้บ้างแต่ไม่หายขาดยังคงทรมาน มือหนารีบชักรูดแก่นกายให้เร็วขึ้นเพื่อไปถึงฝั่งปรารถนาอีกครั้ง ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาจากข้างนอกโดยฝีมือบีน่า เธอใส่ชุดคลุมอาบน้ำมารอที่หน้าประตู แนบหูกับประตูก็ได้ยินเสียงไม่ชัดเพราะฝนข้างนอกยังคงตกแรง “พี่เค ทำอะไรนานจัง น้องจะอาบน้ำ”เธอตะโกนเสียงดังๆเพื่อให้เขาได้ยิน “…”ไร้การตอบกลับมีแต่เสียงซี๊ดปากกระเส่าออกมา เคลีสพยายามโทรหาริวแต่ริวปิดเครื่อง มีริวเพียงคนเดียวที่มียาถอนพิษนี้ “ตายรึเปล่า เข้าไปนานจัง เอ๊ะ! หรือล้มหัวฟาดพื้น”ด้วยความสงสัยจึงเคาะประตูให้แรงขึ้น แต่มันก็ไร้การตอบกลับเหมือนเคย หมุนลูกบิดประตูมันถูกล็อคจากข้างใน จึงรู้ว่าไม่ได้คิดไปเองว่าเคลีสอยู่ในนั้น “มะ…ไม่เป็นไร”พยายามตั้งสติประคองเสียงไม่ให้สั่นแต่มันกลับยากลำบาก “ไม่เป็นไรก็ออกมาสิ” “ฉะ…ฉันยังออกไม่ได้”เป็นเรื่องน่าเกลียดหากจะบอกว่าเขาทำอะไรอยู่ มือเร่งความเร็วพยายามระงับอารมณ์ให้หมดไปต่อต้านฤทธิ์นั้นที่เพิ่มระดับความแรงขึ้นทุกวินาที “ระ..หรือว่า ไม่นะ”คิดไปในทางไม่ดีก็กลัวจะเป็นแบบนั้น นางแบบสาววิ่งแจ้นไปหยิบกุญแจห้องน้ำ เสียงสั่นๆเมื่อสักครู่ที่ได้ยินเขากำลังขอความช่วยเหลือแต่ไม่พูดตรงๆหรือเปล่า เพราะเขาเองก็มีแผลอยู่ “พี่เคอย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ ทำใจดีๆไว้ น้องจะพาไปหาหมอเอง”บีน่าลนลานจนมือสั่นยัดกุญแจใส่รูไม่ถูก หากเขาเป็นอะไรไปผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอจะหามเขาไปโรงพยาบาลอย่างไร ตอนนี้ฝนก็ตกไม่ซา “ยะ…อย่าเปิด” …………………………........................................... หนูลูกพี่เคยังไม่เป็นไรคนที่จะเป็นอ่ะคือหนูนะลูก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more