EP.5 อ่อยหวังผล
1563 Words
EP.5
“ถ้าพี่เคย์ฆ่าน้องคิดว่าพ่อน้องจะปล่อยพี่เคย์ไปหรือไง”
“ดื้อด้าน”เขาสถบออกมาอย่างหัวเสีย
“หากพี่เคย์จะฆ่าน้องก็คงฆ่าไปนานแล้ว นี่มันแค่คำขู่ใช่ไหมล่ะ”เธอปล่อยให้เขาเอามือออกจากอก ดันตัวขึ้นมาจากโต๊ะ ผลักแผงอกแกร่งให้เอนพิงพนักเก้าอี้ เธอจัดเสื้อตัวเองภายในเวลาไม่กี่วินาทีก่อนจะดันตัวเข้าไปแนบชิดกับเขา“ถ้าพี่เคย์ไม่ยอมมาเป็นทาสรับใช้น้อง น้องก็จะฆ่าพี่เคย์ อย่าทำให้น้องต้องร้าย”เธอบีบลำคอหนาหลวมๆ ดึงใบหน้าดุดันข่มอีกฝ่าย
“มือเธอเล็กขนาดนี้จะฆ่าใครได้”บีน่าบีบลำคอหนาแรงขึ้นเมื่อเขาท้าทาย แต่คนโดนกระทำไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรนอกจากเอือมระอา“อ่อนแอ ไม่สมกับเป็นลูกสาวของอาพายุ หากเธอได้ไอ้แพคมาบ้างพ่อเธอและลูกน้องของพ่อเธอคงไม่ต้องปวดหัวกับเธอ”
“ได้อะไร”
“ความโหดเหี้ยม ในตัวเธอไม่มีเลยสักนิด เป็นคุณหนูคุณนาย”
บีน่ากำหมัดแน่นก่อนจะฟาดหมัดใส่แผงอกแกร่งเต็มแรง ใบหน้าของเขาเรียบเฉยเพราะจงใจยั่วโมโหแล้วมันก็สำเร็จ“เลิกเอาน้องกับพี่แพคมาเปรียบเทียบกันสักที น้องเป็นผู้หญิงพี่แพคเป็นผู้ชาย มีแค่หน้าตาเท่านั้นที่เหมือนกัน อย่างอื่นไม่เหมือน”
“พ่อเธออยากให้เธอเป็นมาเฟียมากกว่านางแบบไม่ใช่เหรอ”
“แล้วไงล่ะ เขาแค่อยากให้เป็นแต่ไม่ได้บังคับ และจงรู้ไว้ว่าไม่มีใครบังคับน้องได้”
“ฉันเองก็เหมือนกัน”
“เหอะ! บอกแล้วไง น้องอยากได้อะไรต้องได้ น้องไม่บังคับหรอกนะ แต่น้องจะทำให้พี่เคย์เต็มใจมาเป็นทาสรับใช้น้อง”
“เด็กใจแตก ถ้าเธอคิดว่าจะอ่อยฉันเพื่อหวังผลประโยชน์จากฉัน บอกเลยว่าเธอคิดผิด”
“พี่เคย์เซ็กซี่จัง”บีน่าแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พลางปลดกระดุมเสื้อของเขา จู่โจมเข้าซุกไซ้ลำคอหนาอย่างรวดเร็ว
ไม่รู้ว่าทำไมบีน่าถึงได้ดื้อด้านแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อาจขัดได้ ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินลำคอหนาเร้าอารมณ์พานให้แก่นกายใหญ่ปวดหนึบ ยิ่งมือเล็กลูบไล้แผงอกแกร่งเขายิ่งบ้าคลั่ง
นางแบบสาวสร้างรอยขบเม้มที่ซอกคอจางๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาครอบริมฝีปากดูดดึงยอดอกอย่างมูมมาม
“อ่าส์ ซี๊ด”เขาครางเสียงกระเส่าอย่างลืมตัว พอใจกับการปรนเปรอจากเธอ อารมณ์พลุ่งพล่าน หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา วูบวาบไปทั้งร่างจนเผลอไปจิกหนังศีรษะคนตัวเล็ก พยายามประคองสติไม่หลงเคลิบเคลิ้มแต่มันกลับทำได้ยากลำบาก
“ดูดแรงกว่านี้ อ่าส์”บีน่าเหลือบมองใบหน้าของผู้ถูกปรนเปรอ เสียงกระเส่าของเขาเรียกยิ้มมุมปากจากเธอเล็กน้อย ก่อนจะดูดยอดอกอย่างมูมมามตามคำเรียกร้อง
“อ้ะ!”มือเรียวเผลอไปสัมผัสกับความใหญ่โตภายใต้กางเกงตัวหนาจนตกใจ มองด้วยตาเปล่าตอนมันยังไม่แข็งตัวว่าใหญ่แล้ว ตอนนี้ขนาดมันใหญ่ยิ่งกว่าข้อมือเธอเสียอีก เธอไม่ได้สนใจเธออ่อยเขาหวังผลอย่างว่า ไม่ได้คิดเรื่องบัดสีบัดเถลิงแบบนั้น ทว่ามือของเขาก็เลื่อนมารูดซิปกางเกงลงต่อหน้าต่อตา บีน่ารีบถอนริมฝีปากออกมาจากยอดอกทันที
“พะ..พี่เคย์จะทำอะไร”ถึงจะถามอย่างนั้นแต่เธอก็ขยับตัวออกเล็กน้อยพอให้เขาดึงกางเกงลงได้
“เธอไม่ได้ใสซื่อนะ”
“มะ…มันใหญ่ มันน่ากลัว น้องตัวเล็ก”เธอก้มมองความใหญ่โตนั้นด้วยความตกใจ หากมันเข้ามาในตัวเธอคงเดินแบบไม่ได้หลายวัน“อมได้ไหมถ้าน้องทำดี พี่เคย์จะตามใจใช่ไหม”
“แค่จะเอาเธอตามที่เธอต้องการ แล้วก็ทางใครทางมัน”
“จะหลอกฟัน? อ๊า”ไม่ทันไรเขาก็จับใจกลางสาวของเธอผ่านแพนตี้ตัวบาง
“ดีที่รู้ ทำไมไม่รู้หลังเอาเสร็จล่ะ ลองแกล้งไม่รู้อีกหน่อยไหม”เขาปลดกระดุมที่เหลือของบีน่า ลูบไล้เรือนร่างอันเซ็กซี่ฉบับนางแบบอย่างมันมือพลางมองแพนตี้ตัวจิ๋วที่มันเปียกแฉะด้วยใบหน้าเรียบเฉย ซึ่งมันทำให้บีน่าคาดเดาไม่ได้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่
“น้องไม่ได้อยากมีอะไรด้วย คือน้องแค่หิว พี่เคย์ยั่วยวนเกินไป น้องอมให้ได้นะ แต่เรื่องนั้นพี่เคย์ก็ต้องคิดใหม่นะ”
“ไม่คิด”
“พี่เคย์!”
“ลองโดนเอาดูไหม เผื่อฉันจะใจอ่อนแต่ไม่รับประกันนะว่าหลังจากฉันได้เธอฉันจะหนีกลับเมกาหรือฆ่าเธอทิ้ง”
“ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไอ้คนผิดคำพูด ไอ้คนไม่มีสัจจะ ไอ้คนเชื่อถือไม่ได้”บีน่าสะบัดมือของเขาที่พยายามจะล้วงเข้าไปในแพนตี้ออก กำปั้นน้อยทุบที่แผงอกแกร่งระบายอารมณ์หงุดหงิด
“นักฆ่าอย่างฉันไม่มีความรู้สึกผิดนะถ้าจะฆ่าใครสักคน จะลองดีก็ลองดู ยั่วฉันสมใจแล้ว ก็ออกไป”เคลีสรูดซิปกางเกงขึ้นหยิบมีดพกสั้นจากหลังเก้าอี้ขึ้นมาควงเล่นอย่างชำนาญ ก่อนจะเอามาจ่อใกล้ๆลำคอระหง“มีดอาบยาพิษ จะลองดูไหม”
บีน่าลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ไม่พอใจที่เขากล้าเอามีดมาขู่เธอ
“เอาใจมาลงกับมีดฉันไหม”
“อย่าให้น้องต้องร้ายนะ”เธอทุบกำปั้นลงบนแผงอกรัวๆ
“ถ้าร้ายได้แค่นี้ก็อย่าร้ายเลย เสียชื่อ”
“ไอ้พี่เคย์บ้า”บีน่าเอื้อมไปตีแผลของเคลีสเบาๆด้วยความโทสะ รีบลุกจากตักเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายกับตัว
“โอ๊ยยย! เด็กบ้า”เจ็บแผลไม่พอ เคลีสสะดุ้งแรงเมื่อโดนบีน่ากลั่นแกล้ง มีดของรักของหวงในมือร่วงหล่นพื้นจนเกิดรอยบนมีดเพียงเล็กน้อย “มีดฉันเป็นรอย เธอจะรับผิดชอบยังไง”เขาถามเสียงดัง
“สมน้ำหน้า ไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้นขนาดพี่เคย์ยังไม่รักษาคำพูดเลย”ทำหน้าตาเย้ยหยันพลางติดกระดุมเสื้อไปด้วย แต่ยังไม่ทันจะติดเรียบร้อยเคลีสก็ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ ไม่รู้ว่าเขามีจุดประสงค์แบบไหนบีน่าจึงรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที
“คุณบีน่า/ว๊ายยยย!”ทั้งริวและบีน่าต่างตกใจกันและกัน บีน่าหันหลังหนีเพราะตอนนี้ค่อนข้างโป๊และไม่คิดว่าริวจะยืนอยู่ตรงนี้
ริวอึ้งไปเมื่อบีน่าออกมาจากห้องเคลีสด้วยสภาพนี้แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง “ผะ…ผมจะมาบอกว่า เอ่อคือ ชุดที่คุณให้ผมซักแห้งแล้วนะครับ ก็เลยเอามาให้”ริวเกาท้ายทอยอย่างเก้อเขิน
“ขอบคุณค่ะ”บีน่าคว้าชุดเดรสของตัวเองมาโดยไม่มองหน้าริว เดินเลี่ยงริวโดยไม่สบตากับเขากลับมาที่ห้องนอนของเคลีสเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากนั้นก็ขับบิ๊กไบค์กลับบ้าน
คฤหาสน์พายุ
“มีคนตายเหรอพี่น่าถึงได้ทำหน้าตาไม่รับโลกแบบนี้”บังเอิญเจอพัตเตอร์ที่ลานจอดรถ เขาเข้ามาทักทายบีน่าที่ยืนพิงบิ๊กไบค์เพื่อทำใจให้สงบก่อนเข้าบ้าน
“แกเคยอ่อยใครหวังผลป่ะ”
“ไม่เคยอ่อยใครหวังผลนะ อ่อยหวังเอาทั้งนั้น”
“แล้วเคยมีคนมาอ่อยแกเพื่อผลประโยชน์ป่ะ แล้วแกทำไงกับเขา”
“ก็เอาไง ถามได้”
“ทั้งๆที่แกก็รู้ว่าเขาหวังผลอ่ะนะ”
“ใช่ ส่วนมากเข้ามาหวังเงินทั้งนั้นแหละ ก็ให้นะคล้ายกับซื้อบริการอ่ะ พอดีว่ารวยก็เลยใช้หัวล่างนำทาง”
“แรงอ่ะ”บีน่าตบไหล่น้องชายเบาๆด้วยความหมั่นไส้
“ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร”
“ไม่ต้องรู้หรอก”
“ขอเสือกหน่อย พูดมาขนาดนี้ไม่เล่าได้ไงวะ”
“แกเคยคิดจะฟันใครแล้วทิ้งแต่สุดท้ายไม่ทิ้งป่ะ”
“เก็บไว้เล่นต่อ ถ้าแซ่บพอ”
“แกว่าฉันแซ่บป่ะ”
“ก็พอตัวนะ”พัตเตอร์หรี่ตามองอย่างจับผิดถึงแม้จะประหลาดใจกับคำถามแต่พัตเตอร์ก็ตอบตามความจริง
“แก~ ฉันโคตรเกลียดไอ้พวกไม่รักษาสัญญาเนี่ย อยากทุบให้หลังหักเลยอ่ะ ทำไงดีอ่ะแก~”
“นี่โดนฟันมาแล้วหรือไง ถึงโวยวาย”เขาเดาจากท่าทางกระฟัดกระเฟียดของบีน่าถึงแม้บ่อยครั้งบีน่าจะวีนแบบไร้เหตุผลก็ตาม
“ไม่ใช่โว้ย! หงุดหงิด! ….แล้วนี่พ่อเรียกกลับบ้านด่วนทำไม แกรู้ไหม ยังไม่อยากเข้าบ้านอ่ะ เบื่อ”
“วันรวมญาติมั้ง ได้ยินว่าอาเจนนิสกับอาเดวิดมา”
“แกว่าไงนะ พ่อแม่พี่เคย์มาเหรอ”บีน่าตาเป็นประกาย ความหงุดหงิดหายเป็นปลิดทิ้ง เธอดีดนิ้วเสียงดัง ใบหน้าสวยเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จนแทบหุบไม่ได้“อย่างนี้ก็เสร็จโจรล่ะสิ”
- Writer
