EP.2 คนที่ใช่
1410 Words
EP.2
บีน่าทำท่ารูดซิปปาก ยืนมองเงียบๆ กวาดสายตามองรอบข้างก็เห็นภาพสยดสยอง ภาพที่จะเห็นตรงหน้าต่อไปคงไม่แพ้กันเธอจึงยืนหันหน้าเข้ากำแพง
“มะ…มึงเป็นใคร มึงกับกูไม่รู้จักกันนะ”กิตยกมือไหว้ขอความเมตตา อุปกรณ์ที่นักฆ่าหนุ่มเอาออกมาจากกระเป๋าทำก้อนเนื้อข้างซ้ายสั่นระรัว
“กูไม่จำเป็นต้องแนะนำตัว แต่มึงลองคิดดูว่ามึงไปข่มขืนใครมา”
“กะ…กูขอโทษ อึก กูผิดไปแล้ว”
“กูมีหน้าที่ฆ่า ไม่ได้มีหน้าที่มายกโทษให้มึง”
“ปะ…ปล่อยกูเถอะ”มือที่กิตยกมือไหว้ บัดนี้ถูกเชือกอีกเส้นพันธนาการไว้แน่น ก่อนที่นักฆ่าหนุ่มจะปักมีดลงที่มืกิตเพื่อไม่ให้ขยับไปไหนได้
“อ๊ากกกกกก”กิตร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดคล้ายจะขาดใจ น้ำตาเล็ดน้ำตาร่วงอาการสาหัส เท่านั้นยังไม่พอเคลีสยังมอบความหวาดกลัวให้กิตมากขึ้นโดยการใช้ปลายมีดสัมผัสกับดวงตาเบาๆ
“บีน่า”
“คะ?”เจ้าของชื่อขานรับ ไม่ได้หันกลับไปมอง แค่ได้เสียงร้องโหยหวนของกิตก็แทบจะยืนไม่ไหว
“ถ่ายวีดีโอให้หน่อย”เคลีสสไลด์โทรศัพท์ของตนไปตำแหน่งที่บีน่ายืนอยู่
“ห๊ะ! ถะ…ถ่ายทำไม”
“ส่งงานคนจ้าง เขาอยากเห็น”
“ก็โทรให้เขามาดูสิ”
“กลับไป! ไร้ประโยชน์”
“ก็ได้”เพราะความที่ยังไม่อยากกลับตอนนี้เธอจึงเลือกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายวีดีโอตามคำสั่ง ย้ายมุมไปตรงตำแหน่งที่สามารถเก็บภาพได้ทั้งหมด โดยใช้มือข้างหนึ่งปิดตาแต่แง้มๆพอให้เห็นภาพตรงหน้าลางๆโดยการหรี่ตามอง
“อ๊ากกกก/กรี๊ดดดดด”เสียงโหยหวนของกิตตามด้วยเสียงบีน่าที่ตกใจ ตาม ภาพลางๆที่เห็นคือกิตโดนปลายมีดงัดลูกตาออกมา กิตนั้นแสนทรมานไม่ต่างจากบีน่าที่จะเป็นลม โทรศัพท์ในมือร่วงหล่นลงพื้น
“หยิบขึ้นมา ถ้าภาพออกมาไม่ดีฉันเสียชื่อ”
“พี่เคย์ น้องสงสารเขาจัง”มือสั่นระริกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพยายามประคองโทรศัพท์ไม่ให้ตก มือข้างที่ปิดตาจึงปิดสนิทแน่นไม่ต้องการเห็นอีกต่อไป“พี่เคย์ควรซื้อขาตั้งกล้องนะ”
“ฉันบอกให้เธอเงียบ!”
“ฮืออ น้องเงียบแล้ว”
“อ๊ากกกก”เสียงร้องโหยหวนดังสนั่น บุคคลผู้โดนกระทำดิ้นพล่านด้วยความทรมานสาสมใจผู้กระทำ ใบหน้าของกิตถูกมีดกรีดเป็นทางยาวจนเต็มไปด้วยเลือด อวัยวะเพศถูกตัดขาด นักฆ่าหนุ่มยังทำตามคำสั่งของผู้ว่าจ้างคือใช้น้ำกรดราดลงที่แผลฉกรรจ์สองจุดใหญ่ เสียงร้องด้วยความทรมานเงียบไปพร้อมกับลมหายใจที่หมดลง บ่งบอกว่ากิตได้จากไปอย่างน่าเวทนา
เปิดนิ้วพอให้มีช่องว่างหรี่ตามองภาพเบื้องหน้าเมื่อทุกอย่างเงียบลง คาดเดาโดนสัญชาติญาณว่าชายผู้นั้นคงจะตายแล้ว บีน่าจึงลืมตาขึ้นและหันหน้าไปทางอื่น
“เอาคลิปมาดู”นักฆ่าหนุ่มเช็ดเลือดที่มือ ลุกขึ้นเดินเข้ามายืนข้างๆบีน่าที่ถือโทรศัพท์ของตนอยู่เพื่อเช็คไฟล์
ปัง! ปัง! ปัง!
“ไอ้สัส มึงฆ่าเพื่อนกู”
เสียงปืนดังมาจากทางด้านหลังของบีน่า ตามสัญชาตญาณของนักฆ่าหูตาไวกว่าเขาทิ้งโทรศัพท์ในมือแล้วผลักบีน่าหลบติดกำแพง บีน่าไม่เป็นอะไร แต่กลับกลายเป็นว่าเคลีสได้รับบาดเจ็บที่ช่วงเอวทั้งที่ตั้งใจจะหลบ
ปัง! ปัง! ปัง!
“ซี๊ดด”นักฆ่าหนุ่มเดือดดาลที่ตนมีบาดแผลจึงหยิบปืนที่เหน็บเอวอยู่ยิงสวนกลับไปทันควัน โดนจุดสำคัญอย่างศีรษะของเทพทุกนัด
“พี่เคย์เท่จัง”บีน่าปรบมือรัวๆ แม้เนี้อตัวจะยังสั่นเทาไม่หาย ทว่านัยน์ตาเป็นกระกายแวววาว วันนี้เธอได้เห็นตัวตนของเคลีสเต็มพิกัด สมองประมวลผลรวดเร็ว คนๆนั้นที่สามารถปกป้องเธอจากภยันตรายทั้งปวงมันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเคลีส “เอาตัวมาบังกระสุนให้น้องด้วย ขอบคุณนะ….อ้ะ!”
เคลีสผลักไหล่มนคนตัวเล็กติดกำแพงอย่างแรงเพราะความเดือดดาล หากไม่ต้องป้องกันบีน่า หากอยู่คนเดียวคงหลบได้ไวกว่านี้และคงไม่พลาดท่าแบบนี้ สายตาอาฆาตแฝงไปด้วยคมมีดอยากจะฉีกร่างหญิงสาวตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆแต่ก็ทำไม่ได้“ตัวภาระ”
“เอ้า!น้องทำอะไรผิดอ่ะ”เธอไม่ตกใจกับความเกรี้ยวกราดของเขา เพราะวันนี้เธอเจอเรื่องที่ทำให้หัวใจแทบจะหยุดเต้นหลายเรื่อง“เฮ้ย!เลือดออกเยอะเลย”เอื้อมมือไปจะจับบาดแผล เพื่อปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้แต่เขากลับสะบัดมือเธอออก ทำราวกับว่าไม่เจ็บทั้งที่เลือดไหลออกมาเรื่อยๆ
“พี่เคย์นั่นแหละที่จะเป็นภาระน้อง น้องต้องทำแผลให้พี่เคย์นะ”
“นี่คือการโดนยิงครั้งแรกในชีวิต เธอไม่น่าอยู่นี่เลย ภาระ!”
“เอ้า ขอบคุณที่ช่วย โดนยิงก็แค่ไปหาหมอ ยัยนิวโดนยิงจนพรุนยังมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้ ไม่เห็นตาย”
“กลับบ้านไปซะ”
“ไม่กลับ น้องต้องดูแลพี่เคย์ต่อไง แล้วอีกอย่างน้องกลัว…”
“อย่าทำตัวน่ารำคาญ”เขาตวาดลั่นพร้อมกับตบกำแพงเสียงดัง ขบกรามแน่นเพราะสุดจะทนกับความดื้อด้านของบีน่า
“สภาพนี้ยังจะดื้ออีกเหรอ รีบกลับเถอะ เดี๋ยวตาย”
“ทางใครทางมัน”
“นะ…นี่มันดึกแล้ว ใจคอพี่เคย์จะให้น้องกลับคนเดียวหรือไง เกิดมีโจรมาอีกน้องจะทำยังไง”มือเรียวคว้าสะโพกสอบโอบกอดไว้หลวมๆเมื่อเขาจะเดินจากไป ดวงตากลมโตสั่นระริกมองอีกฝ่ายด้วยความเว้าวอน แต่สายตาของเขาที่มองเธอกลับเย็นชา
“…”
“พี่เคย์ต้องไปทำแผลนะ”
“…”
“น้องไม่อยากแยกกับพี่เคย์ พี่เคย์คงอยากกลับบ้านใช่ไหม ไปด้วยกันนะ”
“…”
“โดนยิงตรงแขนนะแต่ทำไมสมองไม่สั่งการล่ะ พูดกับน้องก่อน”
“น่ารำคาญ! เดี๋ยวโทรให้ไอ้ริวมารับ”เคลีสตอบเพื่อตัดรำคาญ
“พี่เคย์อย่าดื้อ หากพี่เคย์รอลูกน้องเลือดคงจะได้ไหลออกหมดตัว น้องมีบิ๊กไบค์ให้น้องพาไปส่งบ้านนะ แล้วน้องจะทำแผลให้”
“เออ! ตามนั้น แต่ช่วยเงียบปากด้วย หนวกหูฉิบหาย รำคาญ!”เพราะความรำคาญและความเดือดดาลที่หลงเหลืออยู่ทำให้เคลีสไม่ได้แคร์ว่าบีน่าจะรู้สึกอย่างไรเขาจึงใส่อารมณ์เต็มที่
“ชิ! ขี้บ่น”ถึงจะหน้างอที่โดนต่อว่าแต่เธอก็จับมือเคลีสออกจากไหล่มน พาไปที่บิ๊กไบค์ที่ซ่อนอยู่ตรงซอกตึกแม้คนที่โดนกุมมือจะไม่สบอารมณ์แต่เธอก็กุมมือเขาไว้แน่น
เคลีสสะบัดมือออกและรีบไปเก็บของสำคัญ ปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ตัวเองภายในเวลาที่จำกัด ก่อนจะโทรตามให้ริวมาทำลายหลักฐานทิ้ง
“งั้นเดี๋ยวน้องขับรถให้ พี่เคย์ซ้อนท้ายดีกว่าพี่เคย์คงขับไม่ไหวหรอก”บีน่าสวมหมวกกันน็อคพร้อม เมื่อเคลีสกลับมาพร้อมกระเป๋าใบใหญ่เธอจึงขึ้นคร่อมรถ ตามด้วยเคลีสที่ขึ้นตามมา
“จะออกรถแล้วนะจับดีๆ”รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้าสวยเธอเอื้อมไปจับมือนักฆ่าหนุ่มมากอดตัวเองไว้ ปลายนิ้วโป้งข้างหนึ่งของเขาบังเอิญไปสัมผัสกับความนุ่มนิ่มบริเวณหน้าอกของบีน่าเขาจึงรีบชักมือออกโดยเร็ว
“ทำอะไรของเธอ”
“เกาะน้องสิ เดี๋ยวพี่เคย์ก็ตกหรอก”
“ฉันไม่ใช่เด็ก”
“จับเอวน้องดีๆนะ น้องจะออกรถแล้ว”
“ฉันไม่ไช่เด็กปัญญาอ่อน”ถึงอย่างนั้นมือหนาก็คว้าจับไหล่มนเมื่อนางแบบสาวออกรถ ระหว่างทางไม่มีบทสนทนาใดๆ เธอมีสมาธิเพื่อขับรถไปยังคฤหาสน์สุดหรูของเคลีส
……………………..................................................
น้องมันเริ่มอ้อยแล้วนะเพราะเจอคนที่ใช่แล้ว สุดหล่อที่บ้านมีกระต่ายเลี้ยงยัง สนใจมีภาระเพิ่มไหม
- Writer
