NEYDİ BU TAM OLARAK neyin sorunu yasamalıyıdım tam olarak bir anda tahtada beyaz bir ısık açıldı
"kaçmaya çalışırsanız bilekliginiz patlayacaktır..."
kapıda bir anda kilitlendi herkes cıglık atıyordu
boşlukta kalmıstım sanki
BOŞLUK...
bir ara sonra herkes sustu hala hıçkırıklarla ağlayan vardı bizim sınıftan ilk bizim gruptan cıkacaktı cünkü 9. GRUPTUK bu tam bir delilik ti 9 ne be
....
evet sıra bize geldi
kilitli kapı acıldı ve okul bahçesinden asagı indik kapı hemen geri kapandı asagı indim ve anons basladı kol saatinde
"10 saniye sonra oyun başlayacaktır oyun ebelemece oyun kurallarına uyun ebenin saatinde kırmızı ısık yanacaktır." herkes titreme içindeydi
EBE:Hakan
hemen kosmaya basladım cünkü bunu yapmalıyım yasamalıydım hersey için
hersey için yasamalıydım
güzel bir gelecek için
en önemlisi buydu bu kadar genc yasta ölemem kantini oraya gectim ama bir süre sonra yanıma elif geldi ve beni ebeledi hic bir sey diyemedim o uzaklaşıp gitti
kendimden bir parça kaybetmiş gibi hissettim
cünkü o benim en yakın arkadaşlarımdan biriydi ama bunu yapmak zorundaydı bunları düşünmek yerine ordan kostum ve albina yaklastım o bana bakıyordu ama ben ona bakamıyorum. onu ebeleyip kaçtım bir arabanın üstüne atladım ve orda ayakta bekledim albina zaten elif in peşine düşmüştü
...
son 5 dakika kalmıştı hala albina ebeydi onları arabanın arkasından izliyordum kendimi cok pişman hissediyordum cünkü o ebe kalırsa onu ben öldürmüş olacaktım albina yanıma geldi kaçmaya calıstım ama yolda yere düştüm beni ebeleyip kaçtı son 2 bucuk dakikaydı hemen ayağa kalktım ve nesrine dogru kostum onu ebeledim ve kaçtım cok yorulmuştum okul bahçesini en az 2 kere turlamıstım ama beni ebelemeyi başaramadı ama ben ondan daha hızlı değildim fakat yinede kacmayı basardım son anda okul merdivenlerini arasında kalmıstım yanımda bir direk vardı ve karşımda nesrin kalbim küt küt atıyordu bana sanki caresizce degilde bambaşka bir sekilde bakıyordu ama onu cözemedim yüz ifadesini cözemedim son 30 saniyeydi direk ten kendimi savurarak atladım beni ebelemeye calıstı fakat eli sadece savrulan saçlarıma değdi yere düştüm bacağım feci kanıyordu ama bunu umursayamazdım ayağa kalkmayı denedim olmadı kendimi arkaya dogru sürükledim nesrin beni tam ebeleyecekti ki süre bitti tam önümdeydi ona dolu gözlerle bakıyordum kalkıp ona sarılmak istiyorum ama yapamazdım ona ona ne diyebilirdim ki belkide onu öldüren de bendim aglamaya basladım oda bana bakıp agladı ve gülümsedi
"Seni cok seviyorum beren..."
sayac basladı hıckırarak aglamaya basladım
sadece hayır diye cıglıklar atabildim 4 3 2 1 ve o an gerçekten bir parçamı kaybettim...
tam gözümün önünde onu kaybettim
herseyimi
bir tanemi
can dostumu
diğerleri yanıma geldi ama ben sadece nesrin e odaklandım yasamıyordu...