Kabanata 33
Kabanata 33 Tears I wiped away my tears as I hugged myself. Nasa loob ako ng sasakyan ko at papauwi na ako sa mansion. Hindi ko na kayang ipag-patuloy pa ang pagtatrabaho sa araw na ito dahil nasasaktan ako ngayon. I feel like all the memories of that time are trying to come back to my mind. My tears never runs out. Nami-miss ko na ang mga yakap ni Lola at mama sa akin. Gusto kong tawagan si papa ngunit siguradong itatanong niya lamang kung bakit ako umiiyak at at hindi ko pwedeng sabihin sa kaniya totoo. Ayoko, hindi pa ako handa. "Ma'am, ayos lang ho ba kayo?" tanong ni kuya Arman sa akin, ang driver ko. Tumango ako at muling pinalis ang mga luha. "Kuya Arman, ayoko po munang iuwi niyo ako sa mansion. Pwede po bang i-hatid niyo ako sa dulong baryo ng Isla Lefevre? Magpa-palipas lan
- Writer
