Kabanata 42
Scared
Nag-uumapaw na kaba ang namuo sa dibdib ko nang mabasa ko ang mensaheng iyon. At kahit ilang linggo na ang lumipas mula nang mabasa ko iyon at wala namang kahit na ano'ng nangyayari'y hindi ko pa rin maiwasang hindi kabahan. Nakakunot ang aking noo habang nakatitig ng mabuti sa aking cellphone. Kinagat ko ang ibabang labi ko habang nanginginig ang mga kamay kong nagtipa ng reply na hindi ko naman ipinadala dahil pinangunahan ako ng takot. Ilang beses ko nang sinubukan na magreply na hindi ko naman maituloy.
Sino iyon? Bakit kilala niya ako?
That's what keeps playing in my mind as the days go by. Pinipilit ko ang sarili ko baliwalain iyon upang magkapag-focus ako sa trabaho at sa paparating naming kasal ni Enzo. Naisa-ayos na ang lahat. Nakapag-usap na ang mga pamily
