I didn't have the time to argue with Silvestre about the lies he told the family that day. Sa liit kasi ng bahay na ito, bihira kaming mapag-isa. Kapag umaalis ang mag-asawang Martha at Roberto ay naiiwan kami ni Silvestre kay Belay. Tinuturuan namin siyang magbasa at pinaliliwanagan ng mga bagay na gusto niyang matutunan. Sa gabi naman ay hiwalay kami ng tulugan dahil hindi siya makaakyat sa maigsing hagdan ng bahay.
"Kailangan nating pag-usapan iyong nangyaring pagtakas at iyong mga humahabol sa'yo." I wrote on a piece of paper. Nilamukos ko iyon at tinapon kay Silvestre.
Silvestre eyed me disapprovingly. He hated that I threw the piece of crumpled paper directly at his sorry face.
"What is this?" he mouthed. Wala iyong boses para hindi siya marinig ng batang si Isabel na nakikinig
