ฮูหยินรอง รีบตรงดิ่งมายังเรือนของคุณหนู ด้วยอารมณ์ที่โกรธกรุ่น เมื่อมาถึงก็ไม่รอให้ได้รับอนุญาต นางก้าวเข้าไป ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยโทสะ
“คุณหนูใหญ่! ทำไมถึงจะไม่ไปงานเลี้ยงชมบุปผาแล้ว ข้าอุตส่าห์ขนเสื้อผ้าออกมามากมาย เพื่อให้ลู่เจินและลู่เจียวได้เลือก ท่านจะเอาแต่ใจเช่นนี้ไม่ได้” พอกล่าวจบ ก็เริ่มหันไปมองรอบ ๆ
ก่อนจะสะดุ้งตกใจยืนตัวแข็งค้าง ตาเบิกกว้าง คนเหล่านี้เป็นใคร มาอยู่เรือนคุณหนูใหญ่ได้อย่างไร แต่ก่อนที่นางจะได้พูดอะไร เสียงของลู่เฉิงก็ตวาดออกมาด้วยความโกรธสุดขีด นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นท่าทางเช่นนี้ของเขา
“ใครใช้ให้เจ้าเข้ามา! จวนของข้าเป็นที่ ให้เจ้าเดินเที่ยวเล่นหรืออย่างไร”
ฮูหยินรองเริ่มหน้าซีดตัวสั่น เพราะพอมองสังเกตดูดี ๆ ภายในห้องทำงานของคุณหนูใหญ่ มีคนนั่งอยู่มากมาย โดนลู่เสียนนั่งอยู่ที่โต๊ะ ด้านข้างด้านขวาเป็นลู่เฉิง ด้านขวานางไม่รู้เขาเป็นใคร แต่ท่าทางสง่างาม สวม
