สาวใช้สามคนเดินเวียนมาเอาน้ำร้อนไม่ได้ขาด สีหน้าทุกคนดูกระวนกระวาย เสียงร้องของเหม่ยเซียนดังอยู่ตลอดเกือบหนึ่งชั่วยาม
ด้านในห้องทำคลอด “อดทนอีกนิดเพคะ พระชายาช่องทางกำลังจะเปิดกว้างแล้ว” ท่านหมอหญิงผู้ที่ผ่านการทำคลอดมาเกือบยี่สิบกว่าปีบอกกล่าวให้รอเวลาอีกนิด ผ่านไปชั่วจิบชาจึงใช้มือตรวจสอบอีกครั้ง “ได้แล้วเพคะ..พระชายาสูดลมหายใจลึกๆนะเพคะ..หากพร้อมยามใดก็ออกแรงเบ่งได้ทันที”
เหม่ยเซียนได้ยินคำปลอบก็หายใจเข้าออกช้าๆอย่างเตรียมพร้อม สามสาวใช้ต่างพากันลุ้นระทึก ผ้าไหมอย่างดีที่พาดอยู่บนคานถูกเหม่ยเซียนจับแน่นพลางเริ่มออกแรงเบ่งเมื่อความรู้สึกบ่งบอกว่าถึงเวลาที่ต้องออกแรง
“อื้อออ…..แฮ่กๆๆ"
“อีกนิดเพคะ..” ท่านหมอหญิงที่นั่งรออยู่ตรงหว่างขาปลุกเร้า
“อื้ออออออ” แรงฮึ่บของนางมีมากขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับเด็กน้อยก็อยากออกมาดูโลกภายนอกเต็มที
“มาแล้วเพคะหัวออกมาแล้วเพคะ..เบ่งอีกนิดเพคะ” ท่านหมอ
