มาร์คนอนตาเลื่อนลอยยามที่ร่างของบอดี้การ์ดหนุ่มทาบทับลงมา ไร้คำปลอบโยนเมื่อยามที่กดเปิดคลิปสั้น ๆ ที่ถูกส่งมาจากโทรศัพท์ของใครบางคน แม้จะถูกเบลอจนดูแทบไม่รู้แต่เขายังจำรูปร่างของชายหญิงในนั้นได้ดี
"รู้ไว้ซะ พวกเขาไม่ใช่ของคุณคุณแล้ว ต่อไปนี้..."
"ฮึก..." น้ำตาใสไหลลงมาหยดหนึ่งสะท้อนกับสร้อยเงินที่คอของจอนนี่
"คุณคือของผม คุณเป็น "เมีย" ของผม" น้ำเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นข้างหูของมาร์ค ดูเหมือนว่าจอนนี่คงลืมไปแล้วว่าคนข้างใต้ร่างของเขานี้บอบช้ำทั้งกายและใจ ทั้งจากน้ำมือของคนในครอบครัวของตัวเองและจากน้ำมือของคนเคยรักสองคน รวมทั้งตัวเขาเองที่ช่วยกันราดน้ำเกลือลงไป ดวงตาที่เคยแจ่มใสร่าเริงเต็มเปี่ยมด้วยพลังและความมั่นใจกลายเป็นความเฉยชา มือที่สะเปะสะปะในตอนแรกเลื่อนขึ้นมาโอบกอดร่างของอีกฝ่ายพร้อมทั้งขยับสะโพกตอบรับอย่างไม่สนใจว่าตัวเองจะบอบช้ำหรือไม่
แค่รับกรรมและสนองความต้องการของร่างกายที่
