หลบไปเลยกะเทยจะมีเมีย

Chapter 3 ความลับ

เมื่อก่อนแทนไทก็เป็นผู้ชายธรรมดาที่กลัวผู้หญิงจับใจ เขาไม่ได้เกลียดผู้หญิงแต่แค่กลัวจะเหมือนผู้หญิงคนนั้นของพ่อที่ทำให้ชีวิตเขาและน้องแทบไม่มีตัวตนมาจนถึงทุกวันนี้ แม่เลี้ยงที่เบื้องหน้าราวกับนางฟ้าแม่ทูนหัวที่เอ็นดูเขาและน้องชาย แต่สภาพของเขากับธามที่อยู่ในบ้านของตัวเองไม่ต่างจากลูกสุนัขที่ถูกนำมาปล่อยวัด

“อย่าให้รู้นะว่าพวกแกฟ้องคุณธีระ ไม่งั้นแกจะโดนหนักกว่านี้แน่” มือเรียวบางที่ไว้เล็บยาวบีบคางจนเด็กน้อยหน้าเบ้

“แทน ทำไมไม่เชื่อฟังแม่เขาเลย นี่ซนจนหกล้มอีกแล้วเหรอเนี่ย?” พ่อของเขาดุเมื่อเห็นใบหน้าของลูกชายคนโตที่บวมปูด มีแผลขีดข่วนที่เลือดเพิ่งจะหยุดไหล

จนกระทั่งเขาได้พบกับอีธานที่เป็นเพื่อนสนิทของพ่อและไม่มีลูก แววตาที่หมดหวังของสองพี่น้องทำให้พ่อบุญธรรมตัดสินใจเอ่ยปากกับพ่อของเขา

“นายมีทิศาแล้วนี่นา ฉันเองก็รักแทนกับธามเหมือนลูกแท้ ๆ ธุรกิจของฉันจะได้มีผู้สืบทอด” นั่นคือเหตุผลที่ทำให้พ่อของเขาปฏิเสธไม่ได้ แต่คงมีเหตุผลอื่นด้วยล่ะกระมัง

“ทำตัวให้ดี อย่าให้อีธานเบื่อง่าย ๆ ล่ะ” นั่นคือคำพูดของแม่เลี้ยงที่พูดกับพวกเขาสองพี่น้องพร้อมกับรอยยิ้มมีเลศนัย ที่ตอนแรกแทนไทไม่เข้าใจจนรับรู้ความลับของพ่อเลี้ยงโดยบังเอิญ

“อือ...เฟเดอริก แรง ๆ หน่อยสิ ฉันเบื่อความชักช้าของนายแล้ว” ภาพคนสองคนที่กำลังควบขี่กันอย่างถึงใจทำให้แทนไทวัยสิบแปดในตอนนั้นถึงกับอึ้งรับประทานก่อนจะปล่อยกระเป๋าเป้ร่วงลงจากมือ

“แทน”

อีธานและเฟเดอริกคือคนที่ดูแลเขาและน้อง แต่แทนไทไม่เคยคิดเลยว่าความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้จะทำให้เขานำมาจำและทำตาม

“นายไม่ชอบผู้หญิงก็ไม่ต้องนอนกับผู้หญิงก็ได้ แค่นอนกับใครที่ทำให้นายระบายความใคร่ได้ก็พอ และอย่ารักใครจนกว่าแยกออกว่านั่นคือความใคร่หรือความรัก” อีธานสอนแบบนั้น แม้จะรู้ว่าพ่อบุญธรรมมีรสนิยมทางเพศที่แปลกประหลาด แต่อีธานกลับไม่เคยแตะต้องแทนไทและธามเลย ทำให้ทุกคนรู้ว่าทั้งคู่คือคนสำคัญของอีธาน

แทนไทไม่คิดว่าเขาจะมีรสนิยมแบบนี้จนกระทั่งเขาเจอกับมาร์คเมื่อห้าปีก่อนตอนที่ไปติดต่องานที่นิวคาสเซิล การไปเยือนเมืองหงส์แดงทั้งที่ตัวเองเป็นติ่งผีอย่างแทนไทมันแสนจะอึดอัดจริง ๆ กับบรรยากาศลิ้วพู (ลิเวอร์พูล)ทุกกระเบียดนิ้ว จนกระทั่งเจอหนุ่มไทยคนหนึ่งเข้าที่นั่น และเลยเถิดจนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่ยากจะลืมเลือนอย่างทุกวันนี้

“ค่อย ๆ ผ่อนคลายนะ แล้วคุณจะรู้ว่าคุณน่ะสุดยอดเลยแทน” เสียงของมาร์ค เพื่อนใหม่ที่ได้เจอที่นี่พร่ำปลอบใจในขณะที่ช่วงล่างของแทนไทแทบจะฉีก ความใหญ่โตของเจ้าสิ่งนั้นทำให้ชายหนุ่มแทบขาดใจ ทั้งที่มันไม่น่าจะใหญ่กว่าของเขาเลยเสียด้วยซ้ำ แต่ประตูหลังมันก็ไม่ใช่ช่องทางปกตินี่หว่า

“เคยเห็นพ่อทำแต่พ่อกูไม่ได้สอนโว้ย!?” แทนไทตะโกนด่าลมด่าแล้งในใจ หูอื้อตาลายคล้ายลมจะรับประทานแล้ว

“อื้อ.. เอาออกไป ผมไม่เคย” ผลสุดท้ายก็ร้องไห้อ้อนวอนแบบหมดท่า มือทั้งสองพยายามยันท้องของอีกฝ่ายให้หลุดออก แทนไทในตอนนั้นไม่ใช่แทนนี่ที่กร้านโลกคนนี้ ครั้งแรกมันจุกก่อนแหละ

“อดทนหน่อย ผมจะเข้าไปหมดแล้ว แทน คุณยอดเยี่ยมจริง ๆ” แทนไทร้องไห้หมดเรี่ยวแรงจะตอบรับ ร่างกายกระเด้งไปมาตามแรงของอีกฝ่าย ทั้งเจ็บทั้งเสียว นั่นมันเรียกว่ามีความสุขร่วมกันตรงไหนเหรอ? มันคือ การข่มขืนหรือเปล่า?

หลังจากนั้นแทนไทก็ไม่เคยคิดที่จะมีความสุขกับผู้หญิงคนไหน นอกจากมาร์คที่จุดไฟของเขาได้ทุกครั้ง แม้กระทั่งกลับมาที่ไทยแล้ว ทั้งคู่ยังแลกเปลี่ยนประสบการณ์บนเตียงกันเรื่อยมา จนวันหนึ่งชายหนุ่มก็พูดกับเขาขึ้นมา

“ผมจะต้องแต่งงานแล้วนะ เราคงจะเจอกันไม่ได้แล้วเพราะครอบครัวของภรรยาค่อนข้างจะเคร่ง” มาร์คพูดขึ้นในขณะที่กำลังใส่เสื้อผ้า ส่วนแทนไทยังคงนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียง

“อืม โชคดีนะ” นั่นคือคำพูดที่เขาบอกกับผู้ชายคนนั้นในวันนั้น แต่นี่มันผ่านมายังไม่ถึงสามปีดีรึเปล่าวะ? อิเชี่ย ไหนเมียล่ะค้า? แล้วท่าทางแบบนั้นมันอะไรกัน สายตาที่บอกว่าฉันคิดถึงอ่ะ

“เพราะว่าเธอและเขา ถ่านไฟเก่ายังร้อนรอวันรื้อฟื้น” โอ๊ย! เพลงป๋าเบิร์ดก็มา อิแทนนี่หัวใจจะวาย

แทนไทสูดลมหายใจลึก ๆ ก่อนจะตัดสินใจว่าคืนนี้ควรจะไปเปิดหูเปิดตาที่ร้านดีกว่า เผื่ออะไร ๆ จะดีขึ้น!?

“อืม ดีขึ้นจริง ๆ ด้วย”

ชายหนุ่มมองร่างบางที่หาเรื่องมาดูงานที่ร้านด้วยก่อนจะลากเขาขึ้นมาข้างบน และขย่มเขาจนโซฟาแทบหักนี่แหละ

“พี่แทนมีอะไรในใจใช่มั้ยคะ? บอกม่านได้มั้ย?” ม่านฟ้ากระซิบถามหลังจากที่เกมรักของพี่แทนและน้องม่านจบลง มือน้อยลูบไล้อ้อยอิ่งที่แผ่นอกกว้าง

“อย่าเลยครับ เป็นเรื่องที่จะทำให้ม่านระคายใจเปล่า ๆ วันนี้แทนนี่ไม่อยู่นะ” พูดจบก็พลิกร่างน้อยลงไปข้างล่างและโถมเข้าฟอนเฟ้นอย่างเมามัน

“พี่แทนเบา ๆ ค่ะ ม่านจุก” ม่านฟ้าเอามือดันหน้าท้องอีกฝ่ายเบา ๆ ตอนนี้แทนไทเหมือนจะลืมตัวกระแทกใส่เธอไม่ยั้งจนระบมไปหมดแล้ว

“ขอโทษครับม่าน พี่ไม่ไหวแล้ว ม่านรอก่อนนะ” แทนไทผละออกก่อนจะใช้เรียวลิ้นชำแรกลงไปในช่องทางสวาทของหญิงสาวจนอีกฝ่ายเสร็จสม และสาวชักแก่นกายตัวเองเร็ว ๆ จนเปรอะล้นมือ ใบหน้าคมจ้องมองหญิงสาวอย่างเจ็บปวด อ้างว้าง

“พี่แทน ม่านจะรอให้พี่ตอบนะ” ริมฝีปากบางจุมพิตที่แก้มใสของคนข้าง ๆ ที่ทอดตัวลงนอนเคียงข้างหลังจากเสร็จกิจกรรมแล้ว

ดึกแล้วแทนไทนอนหลับสนิท แต่ม่านฟ้ากลับยังนอนไม่หลับ ร่างบางหยิบโทรศัพท์เดินออกมาทางด้านนอกระเบียงของห้องที่แทนไทพัก สั่งคนของตัวเองหาข้อมูลของคนที่ไปพบแทนไทในวันนี้ ดวงตาคู่สวยฉายแววไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงนอน ริมฝีปากบางขยี้จูบอีกฝ่ายอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์หญิงสาวของตัวเองเลย

“อื้อ” เสียงต่อต้านของคนที่หลับสนิททำให้หญิงสาวได้สติผละจากร่างของอีกฝ่ายอย่างเสียดาย วันนี้แทนไทดุขนาดนี้เลยอดสนุกกับน้องแทนนี่ไปซะแล้ว มือบางไล้แก้มเนียนนั้นเบา ๆ คนที่กำลังหลับก็ยิ้มหวานเหมือนฝันดีจนม่านฟ้ายิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะสอดตัวลงใต้ผ้าห่มซบกับอกกว้างเหมือนเดิม

“ใครทำแทนนี่ของพี่ม่านร้องไห้คะ พี่ม่านจะให้มันลิ้มรสความเจ็บปวดชนิดที่ต้องร้องขอความตายเลยค่ะเมีย” ถ้าใครเห็นสายตาของม่านฟ้าในตอนนี้คงจะต้องบอกเลยว่าผัวและน่ากลัวมาก มือน้อยโอบร่างล่ำที่หลับใหลแต่ยังคงขมวดคิ้วมุ่นเหมือนคนฝันร้าย

“ไม่เอา..อย่า..เจ็บ” เสียงพึมพำเบา ๆ ดังขึ้น ใบหน้าคมนั้นขมวดคิ้วยุ่งอีกแล้ว ม่านฟ้าตะแคงหูฟังก่อนจะกดจูบเบา ๆ ที่ระหว่างคิ้วนั้น นิ้วน้อยนวดเบา ๆ

“ฝันดีนะคะทูนหัว”

วันรุ่งขึ้นที่บริษัทของม่านฟ้า หญิงสาวมองร่างสูงตรงหน้าอย่างเฉยเมย มือเคาะปากกาอย่างใช้ความคิดก่อนจะพูดกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงปกติ

“ข้อเสนอของคุณมันสูงเกินไปค่ะ ฉันว่ามันไม่โอเค” หญิงสาวเลื่อนแฟ้มกลับให้อีกฝ่ายก่อนจะมองดูนาฬิกา

“ถ้าม่านมีธุระ ผมจะมาใหม่ก็ได้นะครับ เพราะนี่เป็นรายการของพี่เอสทำ ยังไม่ผ่านมือของผม แต่แม่แค่อยากให้พี่เขาได้ผลงานบ้าง” มาร์คเอ่ยกับผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่อนโยนและห่วงหาอย่างปิดไม่มิด

“ส่งเลขาของคุณมาก็ได้นะคะ งานแค่นี้ระดับคุณไม่น่าจะต้องลงมาวุ่นวายเอง” ม่านฟ้ามองหน้าอดีตสามีด้วยสายตานิ่งเฉย

มาร์คเป็นคู่หมั้นที่ทางครอบครัวหาไว้ให้ ที่จริงแล้วคนมั่นใจในตัวเองสูงอย่างม่านฟ้าไม่จำเป็นจะต้องหาสามีก็ได้ แต่เพราะน้ำตาของมารดาของเธอทำให้หญิงสาวกลัวนรกจะกินหัวเอา และคิดว่าผู้ชายคนนี้ก็มีโปรไฟล์ที่พอจะอวดได้ในสังคม ทำให้หญิงสาวยอมตกลงที่จะแต่งงานด้วย ส่วนเรื่องความเข้ากันได้บนเตียงนั้น มีร้อยคะแนน ม่านฟ้าให้เต็มพัน คนที่สอนเทคนิคต่าง ๆ ให้เธอก็คือ เขาคนนี้นี่แหละ

“ม่านจ๋า ตรงนี้ของม่านมันแฉะหมดแล้ว” เสียงทุ้มหวานในขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมองเนินเนื้อสาวที่ตอนนี้กลืนกินนิ้วเรียวเข้าไปถึงสองนิ้วแล้ว

“มาร์ค อื้อ..ม่านรู้สึกแปลก ๆ” ม่านฟ้าในตอนนั้นยังไร้เดียงสา หญิงสาวเขินอายยามที่น้ำใส ๆ พุ่งออกมาจนเปียกแฉะเรียวขาและที่นอน

“อื้อ..ฉี่ราดแล้ว ฮึก” หญิงสาวเอามือปิดหน้าร้องไห้ แต่แปลกใจที่ตรงนั้นทำไมมันเต้นแปลก ๆ ไม่เหมือนตอนปวดฉี่เลย ผู้เป็นสามีดึงมือของเธอออกให้เห็นความเปียกชุ่ม ก่อนจะประคองร่างบางให้หันหน้าไปทางกระจก ตัวเขานั่งซ้อนหลังของเธอ นิ้วเรียวของเขาถ่างเนินเนื้อที่กำลังตอดเต้นจนหญิงสาวเขินอาย

“ตรงนี้ของม่านมันกำลังตื่นเต้นนะ มันอยากได้มากกว่านิ้ว ดูตรงนี้สิ” เสียงทุ้มล่อลวงจนหญิงสาวก้มลงมองดูอย่างสนใจ นิ้วเรียวถูไถติ่งเนื้อตรงใจกลางกายสาว ความรู้สึกเสียวซ่านแผ่กระจายจนร่างน้อยดิ้นพล่าน

“อ๊า...อย่า มาร์ค มันเสียว จะฉี่อีกแล้ว อ๊า” เสียงกรีดร้องดังขึ้นโดยไม่สนใจว่าใครจะได้ยิน คราวนี้มาร์ควางร่างของเธอที่กำลังหอบลงบนเตียง ก่อนจะถอดกางเกงของตัวเองที่เปรอะเปื้อนน้ำรักออก

“เจ็บหน่อยนะ” ในตอนแรกหญิงสาวยังไม่เข้าใจจนนึกได้ว่ามันมีที่ใหญ่กว่านิ้วและแทรกเข้ามาแล้ว

“อ๊า...เจ็บ เบา ๆ หน่อย” แต่หลังจากนั้นเธอก็ติดใจรสรักและความแปลกใหม่ที่เขามอบให้ จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอรู้ว่าเขาคิดไม่ซื่อ ก็ตอนที่หญิงสาวลืมของแล้วกลับมาเอาที่บ้าน เลยเจอสามีของตัวเองกำลังแทงประตูกับเลขาหน้าเด็กที่เตียงของเธอนั่นแหละ

หญิงสาวตัดสินใจยื่นใบหย่าทันทีในวันรุ่งขึ้น คนที่รู้เรื่องนี้อาจจะคิดว่าเธอรังเกียจพวกรักร่วมเพศ แต่ความจริงแล้วม่านฟ้าไม่มีอคติกับเรื่องนี้เลย อย่าคิดว่าเธอไม่รู้นะว่าอชิกับเคนตะมันก็กินกันเองไปแล้ว แต่จะไปโทษพวกนั้นก็ไม่ได้ งานบอดี้การ์ดต้องตัวติดกับเธอเกือบตลอดเวลา แล้วมันจะไปหาผัวหาเมียกันตอนไหน ถ้าไม่เป่ายิงฉุบกันเองน่ะ จะว่าไปแล้วเธอเองก็ยังไม่เคยถามสองคนนั้นเลยว่าใครเป็นผัว? ใครเป็นเมีย?

ที่หญิงสาวติดใจที่สุดคือ ความไม่ซื่อสัตย์ต่างหาก เธอไม่ใช่คนหัวเก่าที่สามีต้องบริสุทธิ์ดุจน้ำค้างเดือนห้า สมัยนี้มลพิษเยอะจะตาย ผู้ชายที่ไม่มีปนเปื้อนจะหาได้ง่าย ๆ เรอะ แต่เธอก็เจอแล้วล่ะ

น้องแทนนี่ไง ถึงข้างหลังจะโดนเยจนแรด แต่ข้างหน้านี่ อื้ม...ใสมากค่า