Napasalampak ako sa bermuda grass habang mahigpit pa rin ang yakap ni mama sa akin.
Para akong kandilang unti unting nauupos. Parang walang katapusan ang aking mga luha na patuloy na umaagos.
Kanina sa puntod ni Jannet. Ngayon naman dito sa harapan ng puntod ni kuya at ni papa.
“He loves you. I knew it, Monnette,” pampalubag loob na sabi ni mama habang sapo ang magkabilang pisngi ko.
Sunod sunod akong umiling. “Hindi ‘yon ang nararamdaman ko, ma!”
“Anak…”
“Pakiramdam ko hindi n’ya ako anak! At mas ipinaramdam n’ya ‘yon sa akin ng mamatay si Kuya Marco.”
“Irene…”
Pareho naming nilingon si Tito Randy ng tawagin niya ang pangalan ni mama.
Nagpatuloy siya sa paglakad palapit sa amin. Tinulungan niyang tumayo si mama na hinila naman ako para tumayo rin.
“Why don’t you tell her the tru
