✍️CHAPTER 32
____________________________
It's been a month mula ng nakauwi kami dito. Si kuya ay nakakalakad na din. Sobrang tuwa ko kasi okay na sya. Pero hindi parin bumabalik ang mga alaala nya. Hindi ko na din maiwasan yung paglaki ng tiyan ko.
Three months na yung baby ko pero hanggang ngayon nililihim ko parin ito. Hindi ko parin alam pano ko to sasabihin sa kanila? Natatakot parin ako sa pwedeng mangyari. Nakita ko si kuya na naka upo sa terrace at nagpophone kaya lumapit ako sa kanya.
"Kuya hindi mo parin ba ako naalala?" Mahina kong sabi sa kanya at tumingin naman sya sakin na may nakakapasong tingin.
"Ilang beses ko bang sasabihin sayo? Wala akong pakealam sayo!" bulyaw nya
"Kuya pano yung nangyari sa atin? Hindi mo ba naalala yun? Tanong ko at napakunot naman yung noo nya
