สิ้นเสียงหวานเอ่ย เชียร์ก็ลุกขึ้นจากตักแกร่ง กระโจนตัวเข้าใส่ ร่างสูงตรงหน้า หมายจะแย่งรีโมทจากมือหนาที่ยกขึ้นไว้ด้านบน เมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผล เธอจึงใช้วิธีของเธอ เชียร์ก้าวขึ้นบนตักหนา ปีนขึ้นเพื่อจะคว้าเอารีโมททีวีให้ได้ หญิงสาวยื้อแย่งกับร่างสูงอยู่นานก็แย่งไม่ได้สักที
พอมือเธอเอื้อมไปใกล้จะถึงรีโมททีวีที่สงครามใช้มือขวากำเอาไว้แน่นชูขึ้นสูงสุดแขน สงครามก็ปล่อยมันตกลงมาใส่มือซ้ายของเขา ดวงตากลมมองตามด้วยความโมโห หญิงสาวเริ่มหายใจเหนื่อยหอบปนหงุดหงิดที่ไม่สามารถแย่งรีโมทจากมือหนามาได้
“ครามมมมม!!! เอามา!” เชียร์ร้องตะโกนเสียงดังใส่หน้าสงครามด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว
“แย่งเอาไปให้ได้สิ” สงครามเอ่ยด้วยสีหน้าอมยิ้ม ใบหน้าอันหล่อคม ก้มมองร่างบางที่เริ่มเหนื่อยหอบตรงหน้าด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
ดวงตากลมใสจ้องมองไปยังมือทั้งสองข้างของเขา
“ได้….”
เชียร์กระโจนขึ้นลำตัวของสงครามอีกครั้ง คราวนี้ร่าง
