หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ฉันเก็บจานไปล้างตามปกติ ส่วนสงครามก็เดินเข้าไปนั่งเล่นมือถือที่โซฟาไม่มีทีท่าว่าจะกลับห้องตัวเอง
ครามมันสิงสถิตอยู่ห้องฉันตลอดทั้งวัน นั่งดูหนังบ้าง เล่นเกมบ้าง เดี๋ยวก็เดินออกไปสูบบุหรี่ มันทำเหมือนว่าห้องฉันเป็นห้องมันไปแล้ว
ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมันหรอก ปล่อยให้มันอยู่ตามสบาย เพราะก่อนหน้านี้มันก็ชอบมานอนเล่นห้องฉันประจำ
พอตกเย็นพวกเราก็สั่งข้าวมากินอีกรอบ คือเราไม่ลงไปข้างล่างกันเลย อาศัยแอปอย่างเดียว หิวเมื่อไรก็พากันสั่ง ฉันบอกให้มันเอาขึ้นไปกินที่ห้องตัวเอง มันก็ไม่ยอม มันบอกขี้เกียจล้างจาน กินที่ห้องฉันสบายกว่าเยอะ
แต่ฉันเองก็ขี้เกียจทะเลาะกับมัน จึงปล่อยให้มันอยากทำอะไรก็ทำเหอะ แค่ล้างจานไม่ถึงกับเหนื่อยอะไรหรอก ดีเสียอีกได้กินข้าวฟรีด้วย
ความจริงห้องมันมีแม่บ้านมาทำความสะอาดให้ตลอดนะ มันไม่เคยต้องล้างจานเลยสักครั้ง
จนเวลาเกือบห้าทุ่ม คนตัวสูงยังไม่มีทีท่
