หลังจากวางสายจากแม่ ก็สบายใจขึ้นเยอะ ได้เวลาอาบน้ำสักที จากที่ตอนแรกไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ดูเวลาแล้วยังไม่ดึกเท่าไร เลยกะว่าจะลงไปหาอะไรกินสักหน่อย ข้างๆ คอนโดมีร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำของฉัน นี่ก็พึ่งทุ่มกว่าๆ เอง ร้านน่าจะยังไม่ปิด และฉันอยากลงไปสูดอากาศข้างนอกบ้าง จึงไม่สั่งแอปเหมือนที่เคยทำประจำ เมื่อตกลงกับตัวเองได้ ฉันจึงเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าเงินและโทรศัพท์
ครืดดดดดดด
เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น พอมองดูสายเรียกเข้าก็ทำเอาฉันต้องชะงักไป เพราะสายที่โทรเข้ามาคือสายของคนใจร้ายที่บอกให้ฉันรอแล้วทิ้งฉันไว้คนเดียว ส่วนตัวเองหนีกลับไปพร้อมแฟนสาว ทำเอาทำฉันร้องไห้จนตาบวม แล้วจะโทรมาทำไมอีก
“…” ดวงตากลมยืนนิ่งมองโทรศัพท์ในมือ ปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้น จนสักพักเสียงมันก็ดับลง จึงเก็บเข้ากระเป๋าตั้งท่าจะเดินออกไป
เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นอีกครั้ง ขณะเดินไปถึงประตู
