THE STALLION PART 4 (Final)
1259 Words
SHE ALREADY CAME multiple times, but Riz is nowhere near the end.
Hindi nya na alam ang gagawin. Wala namang nakakapansin sa ginagawa nila, dahil sa malayuan, mukha lamang silang normal na nangangabayo.
In the heat of the moment, she absent-mindedly said “Pinch my n*****s please. Make it hurt”
She heard the man grunt, his c**k growing an inch under her, as he granted her request.
The feel of the mind-bogging pinch of her n*****s equaled to the blinding pleasure of her p***y grinding on his d**k.
‘Hindi ko na kaya, wala na akong pakialam’
she thought as she grasp the hardness she is currently riding, earning another grunt from Riz, moving forward, offering more of him to her hand, and biting her right ear while moaning her name.
She’s about to insert his c**k into her aching womanhood when he finally came.
He was panting, as she was also.
Inabutan sya nito ng tela- ang t-shirt na suot nito kanina siguro, pinunasan ang basang kamay, at ipinailalim sa inuupuan nya upang matuyo ang basang leather saddle.
HABANG papalapit sila sa mga kabigan, ay unti-unting binabalot ng kahihiyan si Abby.
‘Ano ba yung ginawa nyo?!’ sermon nya sa sarili. 'Kamuntikan mo nang isuko ang Bataan gaga ka!'
Lalo syang namula nang maalalang nasa Kuya Riz nya ang pang ibabang parte ng bikni nya.
Iniabot naman nito sakanya ang pang ibaba bago sila makalapit sa mga kasama.
Nang makapag ayos na ang lahat, ay tsaka nya napagmasdan ang ganda ng lugar na iyon.
She looked around small waterfall in front of them. The water gently cascades down smooth rocks, creating a soothing and melodic sound as it flows. Sunlight filters through the lush green patches of leaves from gigantic trees above, dappling the water below with a golden hue. Bugs and birds chirp softly in the background, adding to the peaceful ambiance. The air is fresh and crisp, carrying the subtle scent of damp earth and wildflowers.
She sat beside the falls, closed her eyes, and let the rhythmic sound of water wash away all her worries, bringing a sense of calm.
' Deserve ko to, aral mode nanaman next two weeks' aniya sa sarili.
As she take in the serene beauty of the small waterfall, she notice her friends scattered around, each immersed in their own activity.
Pat is busy photoshooting himself with their camera, snapping photos of the waterfall, the lush greenery, and other people they are with. Pat is wearing a different swimsuit, iba sa napili nito before. She can't help but admit the fact na kahit beki si Pat, ay papasa itong babae anytime basta magdamit babae lamang ito. He looks so feminine wearing his pastel pink outfit. Naka wig din ito at sunglasses kaya naman babaeng babae ang atake nito habang nasa batuhan at nagpapaka model.
Rico and Cath are sitting on a blanket, probably brought by the people kuya Baste asked to bring to food, eating sandwiches and snacks while watching Pat in the distance. Natawa ang dalawa nang makitang nahulog ang cellphone ng kaibigan sa tubigan dahil sa kakagalaw nito, narinig din nya ang tili ng kasama. Natatawa nalang din sya sa nangyayari.
Near the pool at the base of the waterfall, Anna is swimming. The cool water embraces her porcelaine skin, na binagayan ng suot nitong swimsuit. Their laughter rings out as they splash around, after helping Pat get his phone, at hinaltak ito papalubog.
Muli nyang pinagmasdan ang paligid bago nagpasyang makisali sa kaguluhan ng mga kaibigan.
NAGING PAYAPA naman ang maghapon nila sa talon.
Nag photoshoot, lumangoy, at nanguha ng mga makinis na bato bilang souvenir dahil luluwas na sa Manila si Abby kinabukasan.
Maliban sa malagkit na mag sulyap ng lalaki sakanya ay wala namang naging mahalay na kaganapan.
Ngunit hindi nya kayang kalimutan ang itsura nito habang naliligo sa talon.
Her gaze seem to automatically go and fixate on the man before her. The relentless rush of water, and the man's silhouette is partially obscured by the mist rising from the falls, lending an almost ethereal quality to his presence.
With deliberate movements, he allows the water to envelop him, each droplet glistening in the soft light filtering through the canopy above. His actions are deliberate, as if he's communing with the very essence of nature itself. As he raises his head, droplets cascade down his face, tracing a path over his chiseled features.
In this tranquil moment, his eyes meet yours with a profound intensity. There's a silent exchange between the two. Time seems to stand still.
Pinitik pitik ni Abby ang noo nang maalala kung gaano kahalay ang naging takbo ng utak nya pagkatapos alalahanin kung paano nya pinanood maligo ang Kuya Riz nya.
Madaling araw palang ay handa na sa pag alis si Abby. Ipinaghanda rin sya ng nanay nya ng almusal at baon. Bago pa man sya lumuwas ay tinulungan naman na sya ng mga kapatid sa paglilipat ng mga gamit sa dorm na palalagian nya tuwing may pasok.
Alas singko y media ay handa na syang umalis dahil may mga kailangan pa syang ayusin na dokumento at mga gamit na dala nya ngayon nang may bumusinang sasakyan sa labas.
Si Riz.
Ibinaba nito ang bintanang malapit sakanya at dumukwang upang ipakita ang mukhang sobra nyang mamimiss sa pag-alis.
Nagpaalam ito sa mga magulang nya kung pwedeng ito na ang maghatid dito dahil may lakad din ito pa-Maynila.
Tuwang-tuwa naman ang nanay at tatay ng dalaga. Panatag ang loob na matiwasay ang magiging byahe nya.
Ayaw man ni Abby ay wala syang nagawa sa gusto ng mga magulang.
Tahimik silang dalawa habang nasa byahe.
Paminsan-minsan ay palihim syang sumusulyap sa kasama, nakakapanibago ang katahimikan nito.
Nakakatulog na si Abby nang sa wakas ay basagin nito ang katahimikan.
“You take care” sabi nito sa malalim na boses.
Tumango sya.
“I know how important your studies are, for you, and your family. Kaya hindi kita ulit guguluhin.” Bumuntong-hininga ito bago muling nagsalita
“But please, if you can”, tumitig ito sa kanya sandali bago muling ibinalin sa daan ang tingin.
Napanganga sya, tila nagmamakaawa ang titig na iyon ng Kuya Riz nya.
“Please, wait for me.I’ll ask for your hand pag uwi ko sa atin, and that I am, willing to wait for you to reach your goal before taking my shot in courting you.”
She was dumbfounded.
Sumaktong Red Light sa sunod na intersection na nadaanan nila. Muling tumingin sakanya ang lalaking matagal na nyang hinahangaan.
Kumunot ang noo nito, tila nairita.
“Why are you smiling? Wala ka man lang bang sasabihin?”, he looks hurt, and annoyed at the same time.
“You’re cute” , ang tanging nasabi nya.
May kakaibang emosyon na panandaliang dumaan sa mga mata ng kaharap.
Huminga ito ng malalim at muling pinaandar ang sasakyan.
“Ikaw lang naman talaga hinihintay ko noon pa man.”, tsaka sya natawa, kasabay ng hiningang kanina pa pinipigilan. Nasabi nya rin sa wakas.
Dahil sa sinabi nya ay biglaan ang paghinto ng sasakyan.
Napatitig sakanya si Riz, nakanganga, bago muling nagmaneho dahil sa sunod-sunod na busina ng mga nasa likurang sasakyan.
Natawa sya.
Hindi nya naman hahayaang halayin sya nito kung di rin nya gusto.
Parang gusto nyang tampalin ang sarili sa naisip. Napahagikgik nalang sya sa mga naiisip.
Sa sumunod na crossing, pareho na silang nakangiti.
Napadungaw sa labas ng bintana si Abby
‘Ilang taong paghihinaty ulit’ sabay na nasabi ng dalawa sa kanilang sarili.
- Writer
