บทที่ 34 (นางบำเรอ)
เตชินท์อุ้มหญิงสาวเดินออกมาไม่ได้ไกลจากห้องเดิมเท่าไรนัก บรรดาไทยมุงเห็นเหตุการณ์คลี่คลายลงแล้วต่างก็พากันเดินกลับเข้าไปในห้อง คทาเองก็เปิดประตูห้องให้กับเจ้านายตนเอง เมื่อเตชินท์เดินเข้าไปในห้องเสร็จคทาก็วางกุญแจห้องไว้ นักสืบหนุ่มเดินมาปิดประตูล็อกห้องให้เจ้านายก่อนแล้วเขาเองก็เดินออกมายังด้านนอก
เตชินท์อุ้มโชติมนต์ที่ตอนนี้ใบหน้าหญิงสาวกำลังงอแงอยู่ตรงซอกคอหอมอย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด เตชินท์ขบกรามแน่น เขาโยนเธอลงบนเตียงอย่างรุนแรง
“ โอ๊ย!!..ไม่เอานะเนยกลัวแล้ว ฮื้อฮือ”
หญิงสาวร้องไห้ออกมาอย่างหวาดกลัว โชติมนต์กำลังคิดว่าตนเองอยู่กับเสี่ยธนินในตอนนี้ เธอพยายามจะกระเถิบหนีไปอีกทาง ข้อมือเล็กยังคงใส่กุญแจไว้อย่างเดิมเตชินท์เดินเข้าไปคว้าข้อมืออันบอบบางขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามันแดงช้ำไปทั้งสองข้าง เขาปล่อยมือเธอลงก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดเบอร์โทรของคทาลูกน้องตนเอง
