บทที่ 36 (ไม่ต้องห่วง)
“ ยัยเนย แกไม่ไปทำงานที่คลับแล้วเหรอ ” จันทร์วาดถามโชติมนต์ในตอนที่เธอเข้ามาเยี่ยมหลานสาวที่ห้องพิเศษของโรงพยาบาล
“ อืมไม่ไปแล้ว” หญิงสาวตอบออกไปอย่างไม่ยอมมองหน้า
“ ทำไมล่ะแล้วแกเอาเงินจากไหนมาเป็นค่ารักษาพยาบาลของน้องริน” จันทร์วาดหันไปมองลูกพี่ลูกน้องสาวอย่างสงสัย งานที่บริษัทก็ลาหยุดแบบไม่รับเงินเดือน งานที่คลับก็ไม่ไปทำนี่มันชักจะแปลก ๆ เข้าไปทุกที
“ ก็เงินเดือนที่บริษัทนั่นแหละ แล้วอีกอย่างฉันก็ขอผ่อนจ่าย ”โชติมนต์ยกถุงผลไม้ที่จันทร์วาดซื้อมาเข้ามาล้างในห้องน้ำ เพื่อหลีกเลี่ยงการสนทนา
“ ไม่ใช่เพราะแกไม่ไว้ใจให้ฉันดูน้องรินหรอกนะวันนั้นน้องรินอาการกำเริบตอนอยู่กับฉัน ”
แต่จันทร์วาดก็ยังคงเดินตามเข้ามาคุยด้วย เพราะด้วยสงสัยกับพฤติกรรมของญาติตนเองเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เพราะโชติมนต์มีอะไรปิดบังเธอ ก็คงเพราะโชติมนต์ไม่ไว้ใจเธออย่างแน่นอน
“ หยุด !! หยุดเพ้อเจ้อเถ
