บทที่ 64 ทักทายเจ้าถั่ว
วิทวัสใช้เวลารักษาอาการขาหักอยู่สามเดือนก็ถอดเฝือกออกได้ แต่ก็ต้องทำกายภาพบำบัดอยู่ทุกวัน เตชินท์พาโชติมนต์กับรินลดาเข้ามาอยู่ในบ้านใหญ่ตามความประสงค์ของวิทวัสตั้งแต่วันนั้น วันที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันที่โรงพยาบาลแล้ว ส่วนเมนิลาก็ได้รับผลกรรมจากการกระทำของตนเอง อุบัติเหตุครั้งใหญ่ทำให้หญิงสาวต้องศูนย์เสียความรู้สึกตั้งแต่ช่วงขาลงไป เพราะแรงกระแทกจากโคมไฟวันนั้น เมนิลาโดนเต็ม ๆ และเธอโดนมากกว่าที่วิทวัสโดน หญิงสาวจึงต้องตกมาอยู่ในสภาพนี้เธอต้องนั่งรถเข็นอยู่ตลอดเวลา ด้านคดีความเตชินท์เอาเรื่องอย่างเต็มที่ ถึงแม้วิทวัสจะยังคงสงสารแต่ก็ไม่ขอเข้าไปยุ่งเกี่ยวอีกแล้ว แต่เนื่องจากสภาพร่างกายของหญิงสาวที่ต้องพิการจึงทำให้ศาลพิจารณาว่าให้ประกันตัวออกมาอยู่บ้านได้ แต่ห้ามออกนอกประเทศและต้องไปรายงานตัวต่อศาลทุกเดือน คราแรกเตชินท์จะไม่ยอม ทว่าโชติมนต์กลับเห็นด้วยกับศาลเพราะ
