บทที่ 56 ประชุม
“ น้องรินเสร็จหรือยังคะ ” เตชินท์เดินเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของลูกสาวผ่านทางประตูเชื่อมกลางห้อง เด็กหญิงกำลังอยู่บนเตียงโดยมีมารดากำลังถักเปียให้ รินลดาออกจากโรงพยาบาลหลายวันแล้วไขกระดูกก็ไม่สามารถปลูกให้เธอได้ แต่ฟังจากคุณหมอเจ้าของไข้ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนักเพราะเดี๋ยวนี้รินลดาค่อนข้างแข็งแรง โชติมนต์เองก็ไม่ได้ทำงานประจำแล้วแต่บางครั้งเธอก็จะเข้าไปช่วยงานของราเชนทร์ที่ร้านกาแฟใต้ตึกบริษัทของเตชินท์อยู่บ้างแต่ไม่บ่อยนักเธอจึงมีเวลาดูแลใส่ใจลูกสาวได้อย่างเต็มที่
“ ยังคะป๊า จุนแม่ถักเปียให้อยู่ค่ะ” เด็กหญิงหันไปตอบป๊าตนเองเสียงดัง รินลดาจะต้องไปโรงเรียนและตั้งแต่ที่เตชินท์มาอยู่ด้วยกันที่บ้านหลังนี้ เขาก็จะมีหน้าที่ไปรับไปส่งเด็กหญิงทุกวันตั้งแต่สมัยที่เขายังไม่รู้เด็กเป็นลูกตนเอง และยิ่งรู้แบบนี้เขาก็ไม่เคยพลาดที่จะไปส่งเด็กหญิงสักวัน
“ เตรีบเหรอไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวเนยไปส
