NARRATOR'S POV
Masayang nagdidilig Ang dalaga sa kanilang halaman sa gilid ng kanilang bahay at inalis nya na rin Ang mga tuyong parte ng mga ito habang nagdidilig sya naramdaman nyang may nakatingin Mula sakanyang likod kaya Naman nakatingin sya Dito at may Nakita syang lalaki na nakatayo sa may kalayuan naka all black na damit ito at nakatingin sakanya kaya naman nailang ito at natakot kaya binilisan nya na Ang pagdidilig at pumasok na sa loob at ni lock Ang pinto at isinara ito. Ibinaling nya nalang ang atensyon sa paghahanda ng tanghalian dahil parating narin Ang kanyang tiyahin at pinsan na galing eskwelahan. Di nagtagal ay may kumatok na sa pintuan at naghintay sya ng segundo kung mag magsasalita at merong pamilyar na boses Ang narinig nya.
"Thel! Pabukas naman ng pinto" Ang kanyang pinsan na si Rema mabait si rema sakanya di tulad ng mama nya attitude lang talaga at may pagkasatamad.
Binuksan nya Ang pintuan at tinulungan Ang pinsan sa pagbitbit ng mga gamit nito.
"Pasensya na natagalan nag hahanda Kasi Ako ng tanghalian" dahilan nalang nya sa pinsan.
"Hay gutom na Ako Thel nakakapagod sa school hays Dami gawain di na naubos, nako sumabay kana sakin thel mamaya pa dadating Sila mama Kumain kana hayaan mo Ako bahala sayo" mahabang sabi ng pinsan nya na prenteng nakaupo sa upuan at uminom ng tubig.
"Upo na Thel kain kana" sabi ng pinsan.
Umupo naman Ang dalaga at kumuha na ng pagkain.
"Bilisan mo lang Kasi baka ma surprise tayo ni mama nako bugbog berna ka nanaman.." sabi ng pinsan ni irithel.
Kumain na Ang dalawang dalaga at nagligpit na pag tapos kumain, totoo nga Ang sabi ng kanyang pinsan ay matatagalan Ang tiyahin nya.
"Thel! Halika!" Sigaw ng kanyang pinsan Mula sa kuwarto nito. Pumunta Naman sya sa kuwarto ng kanyang pinsan at tumambad sakanya Ang mga libro.
"Oh hayan nahanap ko na yung mga dating libro ko nung senior high Ako" abot sakanya ng pinsan.
Laking pasasalamat nya sa pinsan dahil pag Wala itong ginagawa o busy ito ay tinuturuan nya ito at binibigyan nya ng dating libro dahil di Naman sya pinagaaral ng kanyang tiyahin.
"Salamat talaga ate Wala Akong natutuhan dahil Sayo kung di mo ko tinutulungan"
"Ano kaba okay lang yan deserve mo naman dahil masipag Kang Bata" sabi nito sakanya at hinead pat sya.
"Sige na tagi mo nayan baka Makita pa Yan ni mama" sabi nito agad nyang sinundo Ang ate Ang tinago na Ang mga gamit sa kanyang munting kwarto.
Ilang Oras Ang nagtagal ay may narinig syang katok kaya Dali dali syang tumayo Mula sa pag kakahiga at tumayo at dalidaling binuksan Ang pinto at tumambad sakanya Ang seryosong na ekspresyon ng kanyang tiyahin na tila stress na stress ito agad nyang kinuha Ang buhay ng kanyang tiyahin at tinulungan ito sa dala.
"Irithel mag uusap tayo ngayon" seryosong sambit ng kanyang tiyahin.
"A-ano po iyon tiyang?"
"May malaking utang kami. At wala na kami ipampambayad at pag di namin nabayaran iyon kukuhain nila Ang bahay natin hangang bukas ng Umaga nalang Ang palugit namin. Kaya napagisipan namin na Ikaw Ang ibabayad namin."
"P-pero bakit po Ako? t-tiyang ayaw po...."
"Anong ayaw? Gusto mo bang mamatay kami? Papatayin kami nun at kukuhain Ang bahay nato! Sa ayaw at sa gusto mo sasama kana sakanila kaya ayusin mo na Ang mga dadalin mo Anjan Sila naghihintay! Bilis!" Sigaw ng tiyahin Ang hinila sya papasok ng kwarto nya.
Napatitig sya sa tiyahin habang umiiling na umiiyak.
"Hindi pwedeng Hindi! Bilisan mo irithel!"
"T-tiyang..."
"Bilis!"
Kinuha nya Ang malaking travel bag at nilagay Ang mga gamit at dahil nginignginig pa sya ay tinulungan na sya ng tiyahin sa paglalagay ng mga gamit at ng natapos ay hinila nya Ang dalaga papalabas.
Nakita nya ang 3 lalaki Ang dalawa ay naka mask at Ang isa naman na nasa gitna at ay nakatingin sakanya napatulala Ang dalaga dahil sa pagkamangha sa lalaking nasa harap niya.
"A-ah b-boss ito na Pala Ang pamangkin ko batang bata pa yan 19 years old lang yan sariwang sariwa pa mag e-enjoy ka sakanya"
Napakunot noo naman sya sa sinabi ng kanyang tiyahin at nagtaka kung ano ibig Sabihin nito sariwang sariwa? Hindi Naman sya isda?...
"Get her." Walang emosyon na sabi ng lalaki sa laki ng boses nito ay natakot Ang dalaga.
Nagulat sya ng may biglang humablot ng kanyang mga gamit at hinila sya papasok ng Isang magarang kotse.
"s-saglit lang po mga manong" nagp-pumiglas na sabi ng dalaga.
Hindi nagsalita Ang mga lalaki bagkus Ang may kinuha ito Mula sa likod Isang tali at itinali nito Ang kanyang dalawang kamay.
Nagwawala Ang dalaga at umiiyak na dahil sa takot pero bumaba Ang Ang dalawang lalaki sinubukan nyang tanggalin Ang mga tali ngunit napahigoit nito at may posas rin na inilagay kaya di nya mabuksan.
Kaya sumuko nalang sya at umiyak ng umiyak sa sobrang takot. Di na nagtagal ay pumasok na Ang dalawang lalaki kasunod Ang boss nila nagulat ito ng tumabi ito sakanya.
"P-parangawa nyo na po manong balik na po Ako kila t-tiyang... Ayoko po sumama sainyo..." Nagmamakaawang sabi ng dalaga pero tinignan lang sya ng binata at binalewala.
Sa pagiyak ng dalaga ay nakaramdam sya ng hilo at antok nilalabanan nya Ang antok ngunit tila napaka hirap labanan ito kaya nakatulog Ang dalaga sa biyahe.
Nagising Ang dalaga sa di pamilyar na kwarto inilibot nya Ang kanyang mata at napabikwas ng Maalala nya ang nangyare kaya naman agad syang tumayo at lalabas na sana ng kwarto ng pihitin nya ito ay naka lock pala kaya sumigaw Ang dalaga ng tulong pero laking gulat nya ng Bigla may sumulpot sakanyang likod at nagsalita.
"You can't escape here, no matter how hard you try."
Gulat na napalingon Ang dalaga Mula sa likod at kinakabahan na nakatingin sa lalaki.
"s-sir parang awa nyo na ho paaalisin nyo na ho Ako"
Lumapit sakanya Ang binata at marahas na inaabot Ang muka nya.
"n-nasasaktan po ko..."
"I don't care, if you don't shut your disgusting mouth or I'll k*ll you?" malamig na sabi ng lalaki sa harap nya natakot sya kaya nanahimik sya.
Marahas syang binitawan ng binata. At iniwan Siya nito sinubukas nyang lumabas pero di nya magawa dahil mabilis na kumilos Ang binata at ni lock Ang pinto.
"P-parang awa mo na! Pakawalan mo ko Wala akong alam tungkol sa usapan nyo ni tiyang! Parang awa mo na!" Sigaw ng dalaga at kinakalampag Ang pintuan.
Walang nagawa ang kawawang dalaga kundi umiyak ng umiyak naghihintay sya ng pagasa na may magbubukas ng pintuan at magpapalaya sakanya.
Ilang Oras Ang lumipas nakatulog Ang dalaga sa pag iiyak.