Her Slave

Kabanata 5: Baliktad

Napatigil sila sa paghahalikan nang madama ni Ice ang pagkahawak ni Jane sa kaibigan ng binata. At ang dalaga naman ay napatitig sa makulit nitong kamay. “Sorry,” tugon niya sabay alis nito ng kamay nito.

Binaling ni Jane ang mukha nito sa ibang direksyon. “Nahihiya ka pa,” bulong ni Ice na may halong pang-iinis.

Agad naman hinampas ni Jane sa balikat si Ice gamit ang unan na nasa tabi ng dalaga. “Maniac!” sabi pa nito sa binatang iniinis siya.

Patawang tugong ng binata, “ako pa ngayon yung maniac.” Agad niyang hinawakan ang kamay ng dalaga.

Taas kilay na sumbat ni Jane. “Sa tingin mo ay hindi?” At kinalas niya ang kaniyang kamay mula sa pagkakahawak ng binata.

Tinuro ni Ice ang kamay ni Jane gamit ang mga labi nito. “Sino ba ang humawak sa kaibigang kong natutulog.” Biglang namula ang pisngi ni Jane pagkasabi ni Ice sa kaniya. Nakaramdam nang hiya ang dalaga matapos iyon marinig mula kay Ice na nasa tabi nito.

“My emotion drives me to that kind of situation.” She paused for a while sabay isip sa susunod nitong palusot. “Well, actually it was your fault.” Pangatwiran ng dalaga pero hindi ito magawang tingnan si Ice sa mga mata.

Gumalaw at umakmang hawakan ni Ice ang bandang ilalim ni Jane pero mabilis ang dalaga at hinawi ang kamay nito. “Don’t make a folish move,” nang gagalaiting saad pa nito sa binatang binili niya mula sa black auction event.

( Jane’s POV )

I gave the best warning to him. “If you try to touch there.” At tinitigan ko ang nasa pagitan ng aking mga binti. “Magbabayad ka!” Hindi ko alam, if where does this guy gets its self-confidence para maggaganito sa mismong harapan ko.

For now, I was attracted with his perfect smile. “Pinapatawa mo talaga ako.” Tugon niya habang inaayos ang buhok nito. He is a type of guy na parang ikakagiliw ko. Or I just said this kasi natutuwa na naiinis ako sa pinaggagawa niya.

I was sitting beside him at hindi ko maalis-alis ang mga tingin ko sa kaniya. “You should give me the best of yours.” Bulong ko kay Ice habang nilalapit ko ang aking mukha sa taenga nito. Now is my time to lure him at inisin, tingnan natin kung hanggang saan ka Mr. Ice Carillo.

Ikinagulat ko ang sinabi niya. “Bakit parati mo akong binubulungan?” At binaling ang mukha nito sa akin.

I feel how is breath runs to my face. Sa halip na siya ang bibigay mukhang ako pa ang mahuhulog sa kaniyang ka-gwapuhan. It was cold and oozing with handsomeness. “Kasi lakas maka-sexy ang dating?” Then I bite my lips.

Ngiwing labi naman na tugon nito, “ang sabihin mo kasi gusto mo akong landiin.” I was struck with his brownish yet napaka-akit niyang mga mata.

Bahagya akong lumayo sa kaniya, “Oh, you have the nerves to say that.” I puzzeled my self. No, hindi ko hahayaan na ganito ang nararamdaman ko. I should fight this!

Agad akong niyakap ni Ice nang biglang huminto ang aking sasakyan. “Kuya!” Sigaw ko na may halong takot sa nagmamaneho. I can feel Ice’s muscles habang niyayakap niya ako. Nang napagtanto niyang I am not comfortable sa kaniyang ginagawa ay siya na mismo ang lumayo sa akin.

“Mukhang may nabangga po ako Ma’am Jane, patawad po.” Payuko-yukong sabi niya. Nakikita ko ang pagkabahala at pagtataranta sa kaniyang mukha pagkatitig nito sa akin.

Lumabas ang aking tauhan para tingnan ang nabangga nito habang si Ice naman ay tinitingnan kung meron akong sugat. I told him, “I am fine.” I can see to his face that he is so worried, iba naman ang galawan ng mukong na ito. “Teka, I need to see outside.” And I stepped out of my car.

Inayos ko ang aking damit habang naglalakad papunta sa sinasabing nabangga ng aking tauhan. Pagkagalaw ko sa aking ulo at ikinagulat ko ang aking nakita.

-_-_-_-

And the bad memories flashed like a rain. Hindi kayang gumalaw ni Jane sa kinatatayuan nito. Yung mga alalanilang dalawa, it pours constantly where her heart wants to burst. Nagkaroon nang lakas ng luob ang dalaga kaya nagawa nitong tumalikod na kitang-kita naman ni Ice. Nang napagtanto ng binata na hindi kumpuratable ang dalaga ay lumabas ito.

“Long time no see Jane.” Bati ng lalaking kausap ni Jane habang nakasandal ito sa pulang kotse nito.

Tinago ni Jane ang mga kamay niyang nanginging sa likuran nito. Si Ice naman ay lumapit sa likuran ng dalaga at nakatitig sa mga kamay nito na panay masahe. “It is been three or four years?” Hindi pa rin umimik si Jane sa tanong ng lalaking panay ang salita.

Binaling ng lalaki ang atensyon nito kay Ice. Nakatitig mula sa ibaba hanggang taas. “I guess he is the guy,” pagsasalita pa ng lalaking nasa harapan ni Jane.

Pero hindi napilan ni Ice na magsumbat bago pa matapos ang pagsasalita ng lalaki. “I am her boyfriend.” At ang kanang kamay nito ay hinawakan nang mahipit ang bewang ni Jane. Bahagyang nakahinga ang dalaga sa ginawa ni Ice at kitang-kita sa mukha ng lalaki ang pagkabigla nito lalo na ang biglang inis.

“Is that so?” Pagdududa nito sa sinabi ni Ice at ginalaw-galaw ang mga kilay niya.

Hinalikan naman ni Jane sa mga labi si Ice at nanlaki ang mga mata ng binata. “Honey, we have a meeting right?” sabi ng dalaga at agad na niyakap ang braso ni Ice.

Pakamot ulong tugon nito sa dalaga. “Yes honey, we need to go now. Mukhang wala namang damage ang sasakyan mo Sir?” At nagawa pang tumingin ni Ice sa sasakyan nang nakabangga nila.

Inabot ng lalaki ang kaliwang kamay nito kay Ice. “Erick Santiban. Huwag kayong mag-aalala ako na bahala sa kotse ko.” At nakipagkamayan ang binata sa kaniya. Sa pagkakataong ito ay nakatingin si Jane sa dalawang lalaking magiging bahagi ng kaniyang buhay.

“Good, I guess we can go now?” Tumango si Erick sa sinabi ni Ice at nauna nang pumasok si Jane sa kotse.

Agad naman sumunod si Ice at pagkaupo nito sa tabi ni Jane ay naaninag nito ang dalagang tahimik. “Amoy ko na may kakaiba dito.” Pero naglalarong bingi-bingihan si Jane. “Wala bang tao dito?” pangungulit ng binata sa kaniya.

Maya’t-maya ay pumasok ang tauhan ni Jane at sinimulan na ang pagmaneho ng sasakyan.

“Thank you.” Bukang bibig ng dalaga pero hindi ito magawang tingnan si Ice sa halip ay napayuko ito at sinandal ang ulo sa upuan ng driver.

Nilapit ni Ice ang mukha nito sa dalaga na tila’y sumisilip. “May nakaraan kayo?” Pagalit naman siyang tinitigan ni Jane pagkasabi niyang iyon. Halata naman sa mukha ni Ice na natatawa siya sa ginagawa ni Jane. “Mahina mo naman.”

Pangeweng labi na saad ng dalaga, “Mahina pala ha.” Sumandal siya sa pagkakaupo nito. Inayos ang kaniyang damit at pangiting sinabi. “Kuya, ihinto ko ang sasakyan.” At agad namang sinunod ng tauhan nito ang kaniyang sinabi. “May kusang baba,” dinuro ni Ice ang sarili nito.

“Nagbibiro lang naman ako.” Halata sa boses nito ang pagsisisi na may halong pang-iinis sa dalaga.

She shoved her head. “I can’t feel it.” At na mewang pa. “Mukhang hindi ka naman nagsisisi?”

Mula sa kinauupuan ni Jane ay kitang-kita ni Ice ang makinis na mga binti ng dalaga dahil sa mahabang slit nito. “Ano ba ang gagawin ko na maniwala ka?”

Itinukod ni Jane ang kanang kamay nito sa inuupuan nila ni Ice. Inilapat ang sarili sa binata at inabot ng dalaga ang mga labi ni Ice. Ipinikit ni Jane ang mga mata nito habang hinahalikan si Ice. At napaisip sa sinabi ng matandang Rose.

Mukhang ako na ang nilalaro ni Ice, bulong nito sa sarili.

Napahinto ang sasakyan ng dalaga na siyang pagtigil nito sa paghahalik kay Ice. “Sumunod ka sa akin.” At tumango si Ice sa sinabi nito.

Inayos ni Ice ang suot nitong suit. Pagkalabas naman ng tauhan ni Jane ay binuksan nito ang pinto para makalabas ang magandang CEO. Sa paglabas rin ng bintana ay napatitig ito sa malaking gusali at binilang kung ilang palapag, “dalawangput limang palapag?” Mangha siya sa nakikita nito. Hindi niya inakala ang lahat na nakikitang niya ay pinagmamay-arian ng babaeng kahalikan niya kanina.

Sa kabilang dako ng sasakyan ay naghihintay si Jane. Lumapit ang sekretarya ng dalaga at iilang tauhan nito. “Magandang araw Miss Lim.” Bati nila.

“Siguraduhin niyong hindi iyan makakalayo.” Utos ni Jane sa mga tauhan nito habang si Ice ay naglalakad papalapit sa kaniya. “Magandang araw sa inyo.” Pangiting sabi ni Ice habang hinawi ang buhok nito.

Dumungaw ang mga tao mula sa bintana ng pinagmamay-arian ni Jane. Nagbubulungan at kilig na kilig. “Iyan ba yung lalaking sinasabi nila?”

-_-_-_-_-

(PLAGIARISM is a SIN. The author exerts so much effort for this story. Huwag magnakaw ng hindi sa'yo. THANK YOU AND GOD BLESS)