5.ถ้าไม่ท้องล่ะ
697 Words
“หนี้ที่เธอบอกว่าต้องจ่ายทั้งหมดเป็นเงินไหร่”
“เหลือที่ต้องจ่ายประมาณเก้าแสนกว่าค่ะ” แม้ไม่เข้าใจว่าเขาถามทำไมแต่เธอก็ตอบเขาไปตามความจริง
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะจ่ายหนี้ให้เธอทั้งหมดและจ่ายให้อีกหนึ่งล้านบาทถ้าหากงานสำเร็จ เธอจะตกลงรับงานนี้ไหม”
“คุณติณณ์ให้มากเกินไปหรือเปล่าคะ ปกติที่น้ำเคยเห็นในข่าวรับอุ้มบุญเขาจ้างกันไม่กี่แสนบาทเองนะคะ”
“นั่นคงเป็นราคาที่แม่เด็กได้จากบริษัทอีกทีเพราะมีค่าดำเนินการและหักหัวคิว แต่เมื่อกี้ที่ฉันคุยกับเพื่อนมันบอกว่าให้เตรียมเงินไว้ประมาณหนึ่งล้าน ที่เกินมาถือว่าฉันตอบแทนน้ำใจของเธอ”
ตอบแทนเป็นล้านนี่นะ “คุณติณณ์คะ น้ำว่ามันมากเกิน...”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ตกลงตามนี้นะ พรุ่งนี้เรามาทำสัญญากัน จะได้รีบให้หมอรักษายายของเธอ และเราจะได้ไปตรวจร่างกายเพื่อเตรียมตัวมีลูกด้วย” เขาดักทางเธอเอาไว้และไม่ยอมรับฟังอะไรอีก
“ค่ะ” ใบหน้าหวานแดงซ่านไม่กล้าสบตาเมื่อเขาเอ่ยเรื่องลูก น้ำรินได้แต่ยอมรับมันแม้เธอจะรู้สึกว่าจำนวนเงินมากเกินไปก็ตาม
วันต่อมา...
“อะไรนะน้ำ! เอ็งรับจ้างอุ้มบุญให้คุณติณณ์อย่างนั้นเหรอ” ยายน้อยถามหลานสาวอย่างตกใจ แม้หลานจะอธิบายขั้นตอนการฝังตัวอ่อนเข้ามดลูกอย่างปลอดภัยอะไรนั่นให้ฟังโดยละเอียดก็ตามที แต่เพราะการทำแบบนี้ของหลานต้นเหตุคือตนเอง ยายน้อยจึงไม่อยากจะรับมัน
“ใช่ค่ะยาย น้ำขอโทษนะคะที่ไม่ได้ปรึกษากับยายก่อน แต่โรคหัวใจของยายหมอบอกว่ารอได้อีกไม่นาน มีแต่วิธีนี้เท่านั้นที่เราจะได้เงินมารักษายายและปลดหนี้ได้ นอกจากนี้ยังเหลือเงินอีกจำนวนหนึ่งซึ่งมากพอที่จะทำให้เราสองคนอยู่สบายขึ้น น้ำไม่อยากให้ยายต้องทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำอีกแล้ว”
“ถ้าเพื่อให้ยายผ่าตัดแล้วเอ็งต้องทำถึงขนาดนี้ยายก็ไม่อยากผ่าแล้ว”
“แปลว่ายายไม่อยากอยู่กับน้ำแล้วเหรอจ๊ะ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น”
มือบางกุมมือเหี่ยวย่นทั้งน้ำตาคลอ “ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นยายต้องผ่าตัดรักษาตัวแล้วอยู่กับน้ำต่อไปนะจ๊ะ อย่าทิ้งน้ำไปเลยนะคะยาย เพื่อให้ยายมีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงให้น้ำทำอะไรที่มันลำบากมากกว่านี้น้ำก็จะทำ เพราะในโลกใบนี้น้ำเหลือแค่ยายคนเดียว อุ้มบุญให้คุณติณณ์ปีเดียวทุกอย่างก็จบแล้ว เราสองคนจะได้อยู่ด้วยกันต่อไปนานๆ ไงจ๊ะยาย”
“โถ...แล้วถ้าเอ็งไม่ท้องล่ะจำทำยังไง”
“ถ้าไม่ท้องคุณติณณ์จะเปลี่ยนเป็นให้เรากู้เงินแทนค่ะยาย ทั้งเงินที่เขาจ่ายหนี้แทนและค่าผ่าตัดของยาย แล้วน้ำจะหาใช้คืนให้เขาในอนาคต ส่วนค่าอุ้มบุญน้ำก็จะไม่รับจากเขา”
“แล้วคุณเขาทำสัญญาให้เอ็งผ่อนจ่ายกี่ปี ต้องจ่ายเดือนละเท่าไหร่ ดอกเบี้ยแพงมากไหม ยายสงสารเอ็งนะน้ำ เดี๋ยวก็ต้องมาทำงานใช้หนี้ไปอีกไม่รู้กี่ปี”
“ไม่มีดอกเบี้ยค่ะยาย คุณติณณ์ให้เราผ่อนจ่ายได้เรื่อยๆ ไม่จำกัดเวลา และไม่ได้ระบุว่าต้องจ่ายขั้นต่ำเท่าไหร่ มีน้อยก็จ่ายน้อย มีมากก็จ่ายมากแล้วแต่เรา” น้ำรินบอกยายไปตามที่เขาพูดไว้
“อ้อ ยังมีค่าทำขวัญที่เขาให้ยายต่างหากอีกสองแสนบาทด้วยนะจ๊ะ น้ำพยายามปฏิเสธแล้วเพราะมันเยอะเกินไป แต่เขาก็ไม่ยอม”
“จริงเหรอ คุณติณณ์ใจดีขนาดนี้เชียว”
“จริงค่ะยาย”
“หากเอ็งคลอดลูกแล้วยกให้เขาไป จะไม่คิดถึงลูกแย่เลยเหรอ”
- Writer
- chap_listContents
- likeADD