•┈┈┈┈┈┈•
ในวินาทีนั้นหัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วยิ่งเต้นแรงมากกว่าเดิม ความรู้สึกบางอย่างแทรกซึมเข้ามาภายในใจจนมันคันยุบยิบไปหมด ทั้งดีใจและคาดไม่ถึงว่าในที่สุดแล้วอ้อนรักก็ยอมให้ของขวัญวันเกิดเขาตามที่เธอสัญญาเอาไว้เมื่อคืนตอนที่ยังอยู่ในอาการมึนเมา
ตอนแรกเขาก็ไม่รู้ว่าอ้อนรักทำอะไรกับข้อมือของเขาแต่ตอนนี้เขารู้แล้ว สร้อยข้อมือสีขาวดำอยู่บนข้อมือข้างขวาของเขามันถูกถักทอออกมาอย่างสวยงาม เขาไม่รู้ว่าสร้อยข้อมือเส้นนี้อ้อนรักถักเองหรือว่าเธอซื้อมาแต่ไม่ว่าจะอย่างไหนเขาก็ดีใจที่เธอให้ของขวัญวันเกิดกับเขาและมันมีขนาดพอดีกับข้อมือของเขาเลย
"อ้อนถักเองหรือเปล่า? "
"อื้อ มัน...ไม่สวยใช่ไหม? "
อ้อนรักถามเสียงแผ่วอย่างไม่ค่อยมั่นใจและรู้สึกผิดหวังนิดหน่อยเมื่อสิ่งที่เธอตั้งใจทำให้ป้องปรัชญ์นั้นเขาคงจะไม่ชอบถึงไม่ยอมพูดอะไรเลย
สายตาของอ้อนรักหลุบมองมือตัวเองตรงหน้าตักไม่กล้าสบสายตาป้องปรัชญ์เพราะก
