ดวงตาสองคู่สบประสาน หัวใจพลันระส่ำหวั่นไหว...
“หวานใจ...”
มนตร์ขลังของบรรยากาศรอบกายบวกกับมนตร์ร้ายจากสายตาคมทำเอาพราวพิลาสเผลองงงัน ใจร่ำร้องให้ถอยหนี แต่ร่างกายกลับยืนนิ่ง กระทั่งริมฝีปากเข้มได้รูปประทับลงเหนือกลีบปากอิ่ม จะถอยก็ไม่ทันแล้ว ฝ่ามือใหญ่กระชับต้นคอเล็ก เพื่อให้ปากเข้มรุกรานปากอิ่มได้ถนัดถนี่
เรียวปากได้รูปบดเบียดลงเคล้าคลึงบางเบาราวผีเสื้อโฉบ ปัดแผ่วสลับเบียดคลึงดูดดึงกลีบปากนุ่มเล่นจนเจ้าของรู้สึกบวมเจ่อหากระทึกในหัวใจ เมื่อร่างกายสั่น เรียวลิ้นอุ่นอ้าวก็ปาดป่ายไปทั่วกลีบปากก่อนจะดุนดันแล้วแทรกสู่ความอุ่นหวาน
พราวพิลาสประท้วง สองมือตะปบบ่ากว้างขยุ้มนั้นอย่างตั้งใจรั้งให้เขาถอยห่าง ใบหน้างามพยายามส่ายหนี แต่มือใหญ่ก็กระชับ ซ้ำปากร้อนร้ายเบียดบดหนักๆ ทั้งดูดดื่ม ซอนไซ้ ตวัดรัดพันกับลิ้นนุ่มๆ ดูดรัดแรงๆ ใบหน้างามแหงนเงยไปด้านหลัง สองเท้านั้นไม่ติดพื้นดินใต้น้ำอีกต่อไป เมื
