ยิ่งเรียวนิ้วที่แทรกลึกขยับรัวเร่ง ผนังเนื้ออ่อนรวบรัดและดูดดึงนิ้วแข็งแรง ชายหนุ่มยิ่งคิดถึงร่างกายบางส่วนของตนยามถูกโอบรัดรึงแน่นจะรู้สึกซ่านซึ้งเสียวสยิวสักเพียงไหน
"จาซิม... " เสียงหวานครางสั่นๆ กายงามเกร็งสั่นสะบัด
พราวพิลาสสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ร่างกายยกสะบัด สะโพกลอยร่อนรับนิ้วแกร่งอย่างลืมอาย สมองพร่าเบลอรับรู้แต่ความรัญจวนใจหวานแหลมที่พุ่งวาบขึ้นมายังช่องท้องแล้วกระจายไปทุกอณูเนื้อ ร่างกายคล้ายถูกบีบรัดจากบางสิ่งบางอย่างที่ขมวดอยู่ภายใน ทรมานหากซ่านสุขเหลือจะเอ่ย สองมือเล็กเปลี่ยนมาโอบรอบบ่ากว้าง ก่อนจะไต่ขึ้นไปขยำขยี้เรือนผมชื้น ขยุ้มขยำตามแรงพายุอารมณ์ที่พัดสูง ปากอิ่มก็ถูกประกบอีกครั้ง เสียงหวานถูกกลืนหายไปในลำคอหนาทันที หลุดรอดก็เพียงเสียงอู้อี้ เรือนกายเกร็งระริกหยัดลอยขว้างกับความหฤหรรษ์ที่ระเบิดพร่างจนหัวขาวโพลน
เบนจามินดูดลิ้นนุ่มแรงๆ จัดการกับตนเองอย่างว่องไว
“จาซิม..
