ซาจิมองหน้าฟาดิล ฝ่ายหลังก็รู้ทันทีว่าเพื่อนโยนภาระให้ตนเป็นคนรายงาน
“ฟาติกมารอพบฝ่าบาทอยู่ด้านนอกพ่ะย่ะค่ะ”
“หมอนั่นมีอะไร”
“เอ่อ คุณชายเดนิมแจ้งว่าให้ฟาติกมารับตัวมิสพราวพิลาสกระหม่อม” ฟาดิลเริ่มพูดติดขัดเมื่อเห็นสายพระเนตรที่ขุ่นข้นมากขึ้น
“บอกหมอนั่นไปว่าเราจะไปส่งมิสเองเมื่อกลับถึงตัวเมืองบันดัร”
“เห็นจะไม่ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ฟาติกเดินตามเข้ามาตอนไหนซาจิกับฟาดิลไม่ทันมอง ฟาติกทำความเคารพชีคหนุ่มอย่างนอบน้อมพร้อมรอยยิ้มละไม ทำมองผ่านร่างบางในอ้อมแขนแน่นหนานั้นไปเสีย สบสายพระเนตรขุ่นขวางด้วยท่าทางใจเย็นอย่างที่สุด และแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงเบาๆ ของคู่แฝดที่กระแทกมาพร้อมศอกของฟาดิล
“ขอประทานอภัยอย่างสูง กระหม่อมจะต้องขอรับตัวมิสพราวพิลาสกลับไปเสียเดี๋ยวนี้ เนื่องเพราะนายหญิงรติรสทราบเรื่องแล้วเป็นห่วงเธอมาก เจ้านายของกระหม่อมมีคำสั่งฟ้าแลบมาให้พาตัวมิสกลับไปทันที ขอบพระทัยฝ่าบาทที
