ความคิดๆ ดี กลับหล่นตุ้บลงตรงหน้า ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปในห้องพักแล้วพบ... ร่างสูงใหญ่สวยสง่าสมชายของใครคนหนึ่งกำลังยืนมองวิวทะเลผ่านกระจกบานใสด้านที่ติดทะเล เสียงประตูเปิด ใบหน้าคมเข้มก็หันมามองทันที
“คุณ!”
“กลับมาแล้วเหรอ ผมมารอพักใหญ่ๆ แล้ว”
พราวพิลาสอยากจะลมจับ ถุงกระดาษหลายใบในมือแทบร่วง เธอปากอ้าตาค้าง บุคคลที่เธอไม่คิดฝันว่าจะได้เจออีกกลับยิ้มกริ่ม ยืนเต๊ะท่าสบายลอยชายอยู่ในห้องของเธอได้อย่างไร
“มาได้ยังไง”
“ขับรถมาสิครับ ไปเยี่ยมหมอนั่นอาการเป็นไงบ้าง”
ชีคเบนจามินตอบและถามยิ้มๆ จ้องมองร่างบางที่ขาแข็งเป็นหินหน้าประตูไม่ยอมก้าวข้ามธรณีเข้ามาสักที ร่างสูงจึงก้าวยาวๆ เข้าไป ออกแรงรั้งนิดเดียว ร่างเล็กบางระหงก็ปลิวเข้าในห้องพัก ชีคหนุ่มจัดการปิดประตูเสร็จสรรพ พอหันกลับมาก็พบว่าหญิงสาวหลบไปยืนเสียไกลลิบ ใบหน้าคมคายระบายยิ้มบางๆ เดินมาทรุดนั่งที่ชุดเก้าอี้รับแขก ทั้งผายมือเชิญ
“เ
