“ใครมันกล้าขยับปืนขยับดาบ ผมจะยิงมันก่อน” เบนจามินบอกยิ้มๆ แต่ตาคมที่มองสบมาแน่วนิ่งบอกว่าเอาจริงตามที่พูด
พราวพิลาสสั่นหน้าไปมา ถึงจะเป็นแบบนั้น การอยู่ใกล้ชิดกับชีคหนุ่มมันมีอะไรมากกว่านั้นที่เธอไม่ค่อยชอบหลายข้อ ข้อที่สำคัญที่สุดเห็นจะเป็นตรงที่เวลาอยู่ใกล้ เธอรู้สึกอ่อนด้อย อ่อนต่อโลกและต้านทานเขาไม่ได้เลยสักนิด
ชีคเบนจามินคิดตามที่เอ่ยออกไป ใครมันกล้าแตะต้องผู้หญิงคนนี้แม้เพียงปลายเล็บ มันต้องได้รับรสชาติของความเจ็บปวดกระทั่งความตาย ความรู้สึกหวงแหนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของวูบขึ้นมาอัดแน่นเต็มอก ทำให้ไม่สามารถนั่งนิ่งเฉยได้อีก ร่างสูงสง่า องอาจ และแข็งแกร่งผึ่งผายสมชายเคลื่อนไหวทีเดียวก็เบียดนั่งชิดกับร่างบางบนโซฟาเดียวกัน ว่องไว และเงียบกริบ...เช่นเคย
หญิงสาวผงะ จะถอยห่าง เอวบางกลับถูกลำแขนแข็งแกร่งสอดเข้ารัดรอบดึงเข้าชิด ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะลอยขึ้นไปเกยอยู่บนตักกว้าง
“คุณ ทำอะไรนี่”
