พราวพิลาสเบี่ยงหน้าหนี จะเอามือมาดันก็ถูกรัดแน่น ช่วงลำตัวนุ่มแนบไปกับความแน่นแข็งของแผงอกแกร่งขยับไม่ได้ กระดิกไปไหนก็ไม่ได้ มือบางกำแน่นทุบหลังกว้างหนักๆ
เบนจามินหาได้รู้สึกรู้สาอะไรกับแรงน้อยนิดนั้น ความคิดคำนึงของเขาพุ่งเป้าไปที่นวลแก้มบางใสเรื่อแดงมากขึ้นทุกวินาที กลีบปากอิ่มเย้ายวน ลิปสติกสีชมพูโอลด์รสเคลือบปากอิ่มให้ดูเย้ายวนใจเหลือเกิน
“ยี้ น่าเกลียดที่สุด ไม่ต้องเข้ามาใกล้เลย หนวดคุณทำให้ฉันแสบหน้าไปหมดแล้ว”
เสียงต่อว่าต่อขานทำให้ชีคหนุ่มชะงัก ไล้เรียวนิ้วกับแนวคางและสอดเข้าลูบไล้ซอกคอสาวเบาๆ
พราวพิลาสไม่ได้เจ็บอะไร มันจั๊กจี้เจ็บคันนิดๆ มากกว่า แต่เธออยากหาเหตุให้เขาถอยห่าง แนบชิดขนาดนี้ ใจไม่รักดีมันเต้นแรงแทบทะลุอกออกมาแล้ว เธอวางหน้าไม่ถูกเลยเอาความโกรธเข้าว่า
มือหนายกขึ้นลูบหนวดและเคราสวยของตนเองที่ถูกตัดและแต่งให้สวยงาม ยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วแกล้งยื่นหน้ามาไซ้ซอกคอและข้างแก
