หากเบนจามินกับชื่นชมความงามตามธรรมชาติของสตรีเพศข้างกาย ตาคมสวยทอประกายสดใส ใบหน้าสวยใสอ่อนวัย เฉดสีไหนๆ ก็ไม่สามารถทำให้ความงามแห่งวัยในตัวหญิงสาวลดลง มันเป็นความงดงามจากฝีมือของพระเจ้าที่บรรจงปั้นแต่งมาอย่างสุดฝีมือ
“คุณว่าไหมคะ”
หญิงสาวเงยหน้าหันมาถาม แต่ก็ต้องชะงักเมื่อพบว่าตาคมทอดมองอยู่ก่อนแล้ว ประกายนิ่งหากมีแววหวานซ่อนอยู่ในกระแส เรียกเลือดลมให้ฉีดซ่านขึ้นหน้าได้อย่างไม่ยากเย็น
“ระ... เรากลับไปที่เต็นท์ไหม ป่านนี้พวกเขาคงกางเต็นท์กันเสร็จแล้ว”
“คุณสวยขึ้นทุกวันในความรู้สึกของผมเลยนะพราวพิลาส” ชีคหนุ่มกลับเอ่ยสุรเสียงนุ่มทุ้มชวนใจสั่น
ใบหน้าคมสันหล่อเหลาชวนให้หัวใจสั่นไหว ยามโน้มลงมาใกล้เรื่อยๆ แทนที่พราวพิลาสจะถอยห่าง กลับหลุบตาลงมองปลายคางเขียวแทน เพราะการสบตาคมทำให้ใจเธอยิ่งเต้นโครมคราม เมื่อเรียวปากแตะกลีบปากนุ่ม ตาคมหวานคู่สวยก็ปิดพริ้ม
พระหัตถ์หนาเลื่อนจากเอวคอดขึ้นมาก
