พราวพิลาสอยากจะเชื่อในน้ำคำปลอบทุ้มแสนหวานนั้น ทว่ายามที่กายใหญ่เลื่อนลงไปจนแทรกร่างอยู่ระหว่างกลางกาย ร่างบางก็อดสะดุ้งไม่ได้ ผ้าชิ้นน้อยไม่สามารถปกปิดสายตาคมได้ เธออับอาย ขวยเขิน และเสียววูบวาบหวามลึกไปทั่วอกและช่องท้อง
ชีคหนุ่มทอดสายพระเนตรคมมองความสวยงามที่เลือนรางใต้ผ้าเปียกชื้นที่ขึ้นรูปรอย ปิดก็เหมือนไม่ปิด และเป็นครั้งแรกที่พระองค์ปรารถนาน้ำหวานจากเกสรดอกไม้สาวของอิสตรี หลายปีมานี้เบนจามินไม่เคยปรนเปรอใครแบบที่กำลังคิดจะทำกับพราวพิลาส ส่วนใหญ่แล้วมีแต่ผู้หญิงที่คอยบำรุงบำเรอปรนเปรอเขา แม้นว่าจะไม่เคยสร้างความผิดหวังให้คู่นอน แต่ไม่เคยนึกอยากสนิทชิดเชื้อกับใครขนาดนี้
คำตอบจะคืออะไรก็ช่าง ชีคหนุ่มไม่อยากสนใจไม่มีสมองพอจะนึกออก ผ้าเนื้อนุ่มลื่นถูกกวาดออกไปอีกด้าน แต่เรี่ยวแรงที่ลงน้ำหนักเกินไปนิดทำให้มันขาด สร้างความตระหนกแก่หญิงสาวจนกระถดกายถอยหนีตามสัญชาตญาณความเป็นหญิง เบนจามินสอ
