Chapter 20

1025 Words

ชีคเบนจามินหัวเราะเบาๆ สนุกกับการหยอกเย้าสาวสวยที่แสนเดียงสาไม่ประสาเรื่องพวกนี้สักนิด ผิดกับท่าทางที่เจ้าตัวแสดงออกลิบลับ พราวพิลาสในเวอร์ชันคุณหนูพราวแสนเย่อหยิ่ง หากมีเสน่ห์แพรวพราว เล่นหูเล่นตากับชายที่เธอทั้งชอบและไม่ชอบเพื่อบริหารเสน่ห์ของตน ตัวตนแท้จริงแล้ว จูบยังไม่เป็นสับปะรดด้วยซ้ำ แล้วเกมเด็กๆ ของเธอหรือจะเอาชนะราชสีห์แบบเขาได้ กายแกร่งแข็งแรงพลิกรวดเร็ว ร่างนุ่มเล็กก็ลงไปนอนแนบพื้นผืนผ้านุ่ม สองมือบางถูกกดเอาไว้เหนือศีรษะเล็กๆ นั่น ชีคเบนจามินชะโงกเงื้อมทาบทับอยู่เบื้องบนโดยที่ใช้ศอกรับน้ำหนักยันพื้นไว้ขณะจับกดข้อมือเรียว “อย่าทำบ้านะๆ” “มีแรงแว้ดแหวแบบนี้แสดงว่าหายดีแล้วสิ แล้วที่ปลุกกันตั้งแต่หัวรุ่งนี่ต้องการอะไรครับมิส ต้องการแบบนี้รึเปล่า” ว่าแล้วจมูกโด่งกดลงกับแก้มนุ่มหนักๆ อย่างแกล้งๆ “บ้า หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้โจรบ้า ไอ้โจรห้าร้อย ไอ้...” เสียงหวานแว้ดแหวทั้งห

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD