หญิงสาวตวัดตาค้อนแผงอกแกร่งเสียจนตาคว่ำ เธอสบายใจขึ้นเป็นกองที่ได้ยินแบบนั้น ให้ตาย... แล้วถ้าเขาไม่ใช่คนถอด แล้วใครถอด นี่สิกลุ้มกว่า...
“ดาว!”
เหนือฟากฟ้าไกลสุดตา แสงระยิบวิบวับดารดาษละลานตาไปหมด มวลหมู่ดาวทั้งดวงเล็กดวงใหญ่แข่งกันเปล่งแสงประดับแผ่นผืนอันมืดดำ พราวพิลาสอุทานอย่างตื่นเต้นที่ได้เห็น นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่เคยเห็นดาวแบบนี้ กรุงเทพเมืองฟ้าอมรฯ แสงดาวทั้งหมดมีแสงไฟตามตึกรามบ้านช่อง บดบังแสงน้อยนิดอันสดสวยพวกนี้ไปหมดสิ้น
ความตื่นเต้นเล็กๆ น้อยๆ จากประกายตาเต้นระริกนั้นน่ามองนักสำหรับคนที่ร่วมขี่ม้าตัวเดียวกัน ชีคเบนจามินทอดพระเนตรคมจับจ้องมองความน่ารักน่าใคร่ของหญิงสาวในอ้อมแขนไม่วางตา อยากจะตรัสบอกนักว่า ดาวบนฟ้ายังสวยสู้พราวพิลาสไม่ได้เลย
ชีคหนุ่มสั่งให้ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองทาลัดเมื่อตะวันลับฟ้าไปแล้ว ยกเหตุผลเรื่องกลัวหญิงสาวจะเจ็บป่วยได้ไข้ขึ้นมาอีกหากว่าถูกแดดเผาน
