“ทำไมครับ จะลองทำอย่างที่ผมชวนเหรอ”
เสียงหัวเราะหึหึ ทางด้านหลังเรียกเล็บคมๆ กดลงกับต้นขาแกร่ง พราวพิลาสไม่สนว่าเขาจะสวมใส่เสื้อผ้าหนากี่ชั้น เล็บสวยๆ ของเธอจะหักจะเละเทะยังไง ขอให้ได้ประทุษร้ายผู้ชายชอบกวนโมโหคนนี้สักหน่อยเถอะ
เสียงห้าวครางซี้ดเบาๆ แบบที่ได้ยินแล้วรู้เลยว่าแกล้ง
“แหมชอบซาดิสม์เหรอครับมิส บอกกันดีๆ ก็ได้ จะแบบไหนถ้ามิสต้องการผมก็จัดให้ได้อยู่แล้ว” ชีคเบนจามินไม่วายเย้าหยอกอย่างอารมณ์ดี และยังแกล้งจูบเบาๆ ที่ขมับบาง
หญิงสาวรีบย่นคอ สะบัดหน้าหนี โกรธมากๆ กับการระรานจาบจ้วง โจรนี่นะ แค่ที่พวกมันยังไม่ย่ำยีเธอหรือฆ่าทิ้งก็บุญโขแล้ว
‘ใจเย็นๆ ยายพราว อดทนไว้ รอให้ถึงเมืองหลวงเมื่อไหร่เธอจะต้องรีบหนี ถ้าเห็นช่องทางตั้งแต่ที่เมืองทาลัด เธอจะรีบหนีที่เมืองนี้เลย ตอนนี้โจรบ้านี่จะพูดจะทำอะไรก็เย็นไว้ ใจร่มๆ’
เธอปลอบตัวเอง เมินมองหนีไปทางอื่นและไม่เอ่ยปากพูดคุยอะไรให้เข้าตัวอีก
